Ben bir sazdım türkülerden kaçamazdım
Ve seni böyle yazdım mızrapla tel arasına
Ben bir sözdüm hep dilinin altınında gezdim
Ve seni böyle sözdüm iki dudak arasına
Ben bir suydum yüreğimin sesine uydum
Seni duyduğum gibi soydum kağıt kalem arasına
Ben bir kördüm sende çok şeyler gördüm
Ve seni böyle sürdüm tuzla balın arasına
Ben bir oktum ucum eğri izi yoktum
Kendimi zorla soktum dikenle gül arasına
Sonunda un oldum bir ateşe dokundum
Sımsıcak bir ekmek oldum iki elin arasına

Bu yol bizim yolumuzdur
Gidip geri dönmemek var
Kalanlarla yola devam
Umut bizim ışığımız

Sıra kimde belli olmaz
Ümit bizim ışığımız

Bilmelisin bilmelisin ümitsizlik yok

Sana hoşçakal diyemem
Ama şimdi gitme vakti
Yüreğimde çanlar vurur
Kalbim sökülüyor sanki

Yüreğinde hasret biter
Ümitsiz olma yeter

Gidip de dönmemek var dönüpte görmemek var
Bu bir veda şarkısıdır yüzüne el sürmemek var

Bilmelisin bilmelisin ümitsizlik yok

Yandım yandım kül olmadım
Bir yanım pınarda benim
Tutsak oldum kul olmadım
Bir yanım rüzgarda benim

Ölünceye insan benim
İnsanadır emeklerim
Ayaz yedi çiçeklerim
Bir yanım baharda benim

Banaz'da sultan abdalım
Kör oğlu'yum hem dadalım
Dost nesimi bilir halım
Bir yanım dağlarda benim










Çığlık Çığlığa
Sessizce git gideceksen
Kendine bile haber vermeden
Ayrılığın izi sessizliklerde kalsın
Gürültüsü
Sevdiğinin yüreğinde koparken
Sen
Bütün çığlıkları
Ardına koy git..
Susuyorsam
Çığlık çığlığa
Yıldızlara ve yalnızlıklara
Gebeyse her gecem
Karanlıkta görüyorsam
Görüyorsam gözbebeklerini
Sendeyse gözlerimin bütün ışığı
Ve yalnızca çoğalıyorsam
Seni ve sana dair herşeyi
Ben aslında
Seviyorum demektir.

Gönül yılman

Ben gurbetin kucagında
Düşe kalka yoruldum
Bir zalimin ocağında
Can evimden vuruldum
İki gözüm iki çeşme
Yanaklarım ıslanır
Bu gidişle deli deli gönlüm
Dert çektikçe uslanır
Ayrılığın deli deli esti
Düştüm dağlar ardına
Gençlik elden uçtu gitti
Döndüm gazel yurduna
Esme rüzgar deli deli
Aklım başımda değil
Bu gidişle benim sonum
Galiba belli değil










Hasret Türküsü
Uzundur bu yollar, giderim gözüm kara
Sanma ki dönmem sana
Beni bekle,seni ben alam

Ola ki vurulmuşum, senden beterim yalnız
Vurulmuşum dağ basına,nöbetteyim sevdalım

Yaralıdır canı yüreğim, hasretinle erir giderim
Seni nasıl unutsun bedenim, gözüm dalar gariplenirim

Vurulmuşum besbelli, dolanmışım yar beline
Bir türkü tutturmuşum, ağlamaklı hasrete

Seni, anlatabilmek seni
İyi çocuklara, kahramanlara
Seni anlatabilmek
Namussuza, halden bilmez
Kahpe yalana

Ard- arda kaç zemheri
Kurt uyur, kurt uyur, zindan uyurdu
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya
Bir ben uyumadım
Kaç leylim bahar
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım takayım
Bir o yana
Bir bu yana

Seni bağırabilsem seni bağırabilsem
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne kibrit çöpüne
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne kibrit çöpüne

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin
Yitirmiş öpücükleri
Payı yok, apansız inen akşamdan
Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene
Seni anlatabilsem seni anlatabilsem
Yokluğun cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum kapama gözlerini...










Hatırla
Hatırla o sabah uyandığımda yoktun yanımda
Yalnızca bir gün ışığı kollarımda
Bir başıma ben yokluğunla
Kalmıştım yıllar sonra

Hatırla o gidiş yakışır mı hiç bizim sevdamıza
Yalnızca gül dikeni dudaklarımızda
Bir esirim ben yokluğunda
Dön gel bana dön gel bana

Haydi dön tut elimi istiyorum tut tut yeniden
Haydi dön bıraktığım yerde bekleyeceğim ben
Haydi dön, dön lütfen, dön lütfen

Hatırla bu sevda doludizgin nasıl yaşandı çılgınca
Mümkün değil yaşayamam ayrı kalınca
Bir basıma ben alışamam yokluğuna
Yazık bana yazık bana