Memê Alan

Şimdi, önce yazinin ne kadar uzun olduguna bakarsin, sonra okumaya karar verirsin. Ne yapalim yaziyi sana okutmak için böyle hilelere başvuruyoruz. Yaziyi okuman için seni kişkirtiyoruz. Allahtan umut kesilmez!?

Neyse fazla uzatmayalim. Sen baski ve yasaklamalardan dolayi Kürtçe konuşmadigini veya konuşamadigini söylüyorsun. Kuşkusuz bunlarin rolü yadsınamaz. Fakat evinde niye Kürtçe konuşmuyorsun?

Ma evin içerisinde de mi devlet var!..

Baski ve yasaklamalar sende bir otosansür'e veya otokontrol'e neden olmus. Artik devlete gerek yok. Cünkü devlet senin yüreğinde, beyninde!...

Devlet iktidarinin daha çarpici ve trajik örnegi, Dünya'nin başka ülkelerine giden Kürtlerin dillerine karsi olan tutumudur. Bu aileler, özellikle Kuzey'de yaşayanlar, niye çocuklarinizla Kürtçe konuşmuyorsunuz denildiğinden, genelde, şöyle yanit verirler:

Çocuklarimiz Türkçe okula gidiyor, okulda basarili olmalari için onlarla Türkçe konusmak zorundayiz. Fakat bu ailelerin cogunlugu, Dünya'nin herhangi bir ülkesinde cocuklari Türkçe okula gitmemelerine karsin, çocuklariyla Türkçe konuşurlar. Orda da mi baski ve yasaklama var!..

Biz niye mi bu kadar bagirip çagiriyoruz? Çünkü dil sadece bir iletisim araci degildir; ayni zamanda kültürel ve psikolojik bir yapidir. Onun için, değişen dil değişen kişiliktir.

Ve dilini degistirme istegi, ayni zaman da kişiligini de değiştirme istegidir. Bu özeillikle baski altindaki kültür ve uluslar için daha barizdir. Bunun için Paulo Freire "Egemenlerin diliyle yeni bir sey yaratilamaz" diyor.

Bu noktada geçmise dönüp egemen dili nasil ögrendigine bakmalisin. Bugün bu elbiseyi ret etmeden giymek, sana dayatilan şeyi kabul etmek anlamina glir. Baski ve sistematik politikalarla, bilinçaltinda, Kürtçe köylü ve gerici olmanin, egemen dil de ise kentli ve çagdas olmanin sembolü oldu. Kürtçe konustugun zaman kendini köylü ve cağdişi, egemen dil ile konuştuğunda, kendini aydın ve cağdaş hissettin. Bu bilinç yapisi bugünde etkisini koruyor. Bir çok kişi, Türkçe'de kullanilan Kürtçe sözcüklerden söz edince, inanmiyor. Çünkü dilini küçük görüyor.

Bütün bunlari göz önüne alarak artik Kürtçe ögrenmeye bir hobi gözüyle bakmamalisin. Bu sana zorla giydirilen elbiseyi utangaç bir şekilde kabul etmektir; kendini aldatmaktir. Talan edilen dil talan edilen kişiliktir. Şöyle bir otur ve düşün ben bu dili niye ve nasil unuttum?

Bu arada dilini yeterince tanima olanagi bulamadiği için , hep ikiciliydin. Kürtçe siyaset, edebiyat, matematik veya felsefe dili olabilirmi? Dili biraz tanima çabasi göstersen bunun, belli kosullar altinda, rahatlikla olabileceğini görürsün.

Yalniz genelde bir çaba sarf etmeden, yillardir inanilmaz baski ve yasaklamalarla karşi karşiya kalan Kürtçe ile konusmak, yazmak istedin. Başarili olamayinca da kendimi ifade edemiyorum dedin ve hazir reçeteler peşine düstün. Bu çok uzun erimli ve sancili bir süreçtir; kisa sürede Kürtçe'yi yüreğinin dili yapamazsin. Çözüm, reçete beklemeden yoğunlaşmaktir.

Ha bir de unutmadan...

Bireysel çaba ve çalişmalarin rolünü küçümseme! Bu konuda bugün İsrail'in resmi dili olan İbranice'nin serüveni çok çarpici.

Yehoda Elyezer ölü bir dil olan Ibranice'yi israil'in resmi dili olabilcek aşamaya getirdi. Elyezer, Ibranice'yi önce ailesine, sonra komşularina ögretti ve yavaş yavaş serpilip boy verdi. Ve zamanla yayginlaşti ve bugünkü Israil'in resmi dili oldu. Bu bağlamda Kürtçe'yi seven ve bilen bireyler çok önemli ve belirleyici çalişmalarda bulunabilirler. Bu tür çalişmalarin ürünü çok uzun vadede mutlaka alinir.

Biraz da egemenlerin Kürtçe ile iddialarina deginelim. Egemenler Kürt birbirini anlamadigini ve Kürtçe'nin eğitim dili olmayacağini ileri sürüyorlar. Burada sadece şunu söylemek gerekiyor, Kürtçe diploma(eğitim) ve maaş(resmi) dili olsun, sonra konuşalim!..

Ayrica bugün konuşulan Türkçe de Cumhuriyet'in kuruluşuyla beraber gelişen bir dildir. Yani Cumhuriyet alti yüz yil kullanilan Osmanlica'nin yerine yen bir dil yaratti. Bugünkü kuşaklar 50-60 öncesinin yayinlarini anlayamazlar. Yani dil, eğitim ve resmi dil olduktan sonra hiçbir güç onu alt edemez!... Bu arada Kürtçe Güney'de, Ermenistan'da ve İsveç de eğitim dili olabiliyor da, neden Türkiye'de olmuyor! Biz de bilmiyoruz!

Kaynak: FERHANGOKA KURDÎ/Wesanen Welat-I (Sayfa: 150,151,152,153,154)

(Biraz kendimize dönmenin zamanı gelmedi mi?)

Mirza

konusmadigimizi kim solemis

__________________

sosın

ailemle hep kürtçe konuşuruz her yerde

__________________

Memê Alan

Diline hakimsen ne mutlu sana,İstatistikler ve tabiki sokaklar bunu söylüyor kekê hêja, Bu herkes için geçerli değil ama büyük çoğunluk gittikçe konuşamıyor yeni nesile 15 yaş ve altı hatta daha olgun yaşlara da bakarsak rahatlıkla görebiliriz. Bu arada zaten sadece konuşamamak değil yazmamak ve okumamak da sorgulanmış yazı da yazının sahibi ben değilim hoşuma gitti ve gerkeçten güzel noktalara temas etmiş diye sizlerle paylaşmak istedim. Saygılarımla...

mahamvol

Yoruma gerek varmi bilmiyorum....