sementa

Ruh dilim, Ana dilim

Tanrı kovunca
Makamından şeytanı
Ne olursun Allah’ım
SURA dek
Süre tanı

Allah süre tanınca

Yeminimdir adına
Hem sağına-soluna
Yaklaşırım ben ona
Çıkacağım yoluna

“Saptırırım yolundan
Bütün adem soyunu
Çekeceğim yoluma
Kimse kalmaz yolundan

O an Allah çağırdı
Bütün ruhlar anında
Toplandı huzurunda
Seslendi tüm ruhlara

“Ben sizin Rabbiniz, değil miyim? ”

Ruhlar hiç düşünmeden
Cevap verdiler birden.
İlk konuştukları lisan
Enteresan mı Enteresan

Tasdik sözü olmadı
‘Evet’, ‘Yes’ yada ‘Neam’
Bildiren bunu Kur’an
“Bela” demiştir insan

Bu yüzden seviyorum
Kürt dilini Müslüman


Ruh dilim, Ana dilim
Ana dilim, Ruh dilim
Kahrolmaz mı faşizm

Mahmut Semen
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

sementa

Allah bir şeyi dilemek istediği zaman “OL” der oda oluverir. İnsandan çok önce yaratılan Melekler ve Cinler yaptıkları hizmetlerden dolayı Allah’ın katında yüce makamlara erişmişlerdi. Tüm toplantılara “şeref türbinlerinde” katılırlardı.

Günlerden bir gün, Cinler ve Melekler Allah’ın özene bezene bir şeyle uğraştığını görürler. Çok merak ederler, ama sormazlar ne yaptığını. Özenli ve titiz iki günlük çalışma sonunda yüce Allah kainatı ve dünyayı yaratır. Kainatı yedi tabaka olarak yaratan Allah Dünyaya en yakın tabakayı ışıklarla donatmış, süslemiştir.Bu en yakın tabakadaki kimi yıldızların ışıkları hala dünyaya erişmemişken, kimilerinkinde 50.000 ışık yılı önceki ışıkları bize yeni yeni yetişebilmektedir. Dünya üzerinde yaratığı ve yaracağı tüm canlılar için dört günlük titiz bir çalışmadan sonra tüm canlılar için yeterince Rızklar yaratılmıştır. Bu çalışma ile birlikte altı günün sonunda Yer gök ve bunların arasındakilerin tümünün rızkları taksim edilmiştir, yaratılmıştır. Kainatı iki günde yaratan Allah Rızklar için dört gün ayırması çok dikkat çekicidir. Hele “OL” deyip oluvermek varken bizatihi uğraşması Canlı varlıklara verdiği önemi anlatmasına yeterde artar.

Bu ne demek
Onlar için harcanmış tam dört günlük Tanrısal bir emek
Bu yüzden Domates, biber ve patlıcanın değerini İyi bilmemiz gerek.

Bütün bu olup bitenleri şeref türbinlerinde seyreden Cinler ve Melekler, meraktan çatlama noktasına gelmişlerdir. Allah’ın bir şeyi yaratmak istediğinde “OL” demesi ve bunun sonucunda hemen oluvermesini bildikleri için. Bu kadar özene bezene yaratılan kainatın kimin için yaratıldığını çok merak etmişlerdi. İmrenmişler hata kıskanmaya başlamışlardı bile. Cinler yaratılan rızklara dayanarak yaratılanların kendilerine verilecek bir mükafat olduğunu düşünmüşler. Bu havaya kendilerini kaptırmışlar, bu yüzden meleklere caka bile atmışlar.
Ancak, Allah’ın bir hamuru özene bezene çevirmesi yoğurması dikkatlerini çekmiş ve artık meraktan çatlayacak noktayı geçtikleri için dayanamayıp, Allah’a ne yaptığını sormuşlar. Onlara “yeryüzünde bir insan yaratacağı” şeklinde kısa bir cevap verilmiştir. Dünyanın kendileri için yaratılmadığını anlayan Melekler ve Cinler ilk şoku yaşamışlar. Ve itiraz etmeye başlamışlar. 'Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz sana hamdederek daima seni tesbih ve takdis ediyoruz.' demişler, Allah da, 'Ben sizin bilmediğinizi bilirim' demişti.

Biricik eserini tamamladığında ruhundan üfleyeceğini ve ona karşı eğilerek saygı göstermelerini emreder. “

Allah ademi yaratır, ruhundan üfler ve tüm isimleri(bilgileri) ona transfer eder. İtiraz hakkı olmayan melekler hemen secde ederler cinler de ancak şeref türbindeki iblis eğilmez. Kendisinin daha bilgili ve yüce olduğunu iddia eder. Bunun üzerine Allah melekler ve cinlere soru sorar cevap veremezler. Ve melekler “bize öğrettiğinden biz başka bir şey bilmeyiz.” derler.Allah aynı soruyu ademe sormalarını ister. Aynı soruyu Ademe soran Melekler ve Cinlere; Adem tıkır-tıkır cevap verir. Bu cevap aslında felsefenin de aradığı bilginin kaynağı. Sorusuna cevap vermiştir. Bunu üzerine Allah “Ben sizin bilmediğinizi bilirim' der.

Bu sınav sonucunda da kaybeden iblis. Bu sefer ateşin, çamurdan daha kutsal ve değerli olduğunu ileri sürerek boyun eğmeyi tekrar red etmiştir. Bunu üzerine O yüce makamda oturan İblise Allah çok kızmış ve “in oradan, defol” diye kovmuştur. Şeref türbininden kovulan, İblis son bir istekte bulunmuş. Din gününe kadar süre.. Allah bu süreyi kendisine verdiğini ifade etmiştir. Bunu üzerine kıskançlıktan çatlayan İblis Ademin tüm soyunu saptırmak için, Hak yolunun üzerinde duracağını, sağlarından-sollarından yanaşacağını Allah’ın adına yemin eder. Allah, İblise gerçek müminlere bir zarar dokundurmayacağını hatırlatmıştır.

Bunun üzerine Allah Ademin genetiğinden tüm ruhları çağırır. Ve o meşhur soruyu sorar: “ELESTÜ Bİ RABBİKUM” “Ben sizin rabbiniz değil miyim.” Kur’an-ı Kerimin burada enteresan bir yazılım ve ifade tarzı vardır.. “KALU BELA” olarak ifade ediliyor. Dediler ki: dediler ki den sonra Ruhların cevabı tırnak içerisinde ve kendi öz dilleriyle veriliyor. “BELA”

Bu insanların Allah ile ilk konuşmasıdır. Bu bakımdan “BELA” kelimesi çok önemlidir. Ayet-i kerimede “KALU YES”, “KALU EVET”, “KALU NEAM” de denilebilirdi. Ve en normalisi de Kur,an dili olan Arapça “KALU NEAM” olarak ifade edilmesiydi. Ama, yaratıcı bunu tercih etmemiştir. Ruhların cevabi konuşmasını orijinal şekli ile vermiştir. Ruhlar dediler ki “BELA”

'BELA'; Kürtçe'de tasdik, onama, okeyleme, kabuletme manalarında kullanılır.
“Ben sizin Rabbiniz, değil miyim? ” Sorusuna sadece 'EVET' yada 'HAYIR' cevabı verilirse çıkarılacak mana aynıdır. Evet, sen bizim rabbimiz değilsin manasıdır. Ama, BELA manası şudur. 'EVET sen bizim Rabbimizsin' demektir.

Genelikle soru cümlelerine verilen cevaplarda çok kullanılır.


Bu cevabın Kürtçe olarak verilmiş olması atalarının dininde olanlar için kolay kolay kabul edilebilir bir durum değildir. Bu yüzden bu kelimenin Kürtçe olmadığını ispatlamak için her taraflarını yırtacaklarından eminim. Bu yazımızın hemen her cümlesinin dayandığı bir ayetti kerime vardır. Ancak, bilerek dip not düşürülmedi. İnananların (atalarının dininde olanların) inkar derecelerini ölçmek için…

RUH DİLİM ANA DİLİM ANA DİLİM RUH DİLİM