jiyana bi rumet

Hayat hep sürükledi beni rüzgarın önündeki bir çalı gibi, Ama yürekten gelerek hiç bir yere gidemedim… Hep uzakları düşündüm, hep uzaklardı hayalim; insanın olmadığı uçsuz bucaksız kıyıları düşledim hep … Ne kaldığım yerlere bağlanabildim, ne de bir türlü gidebildim düşlediğim yerlere ,çünkü; sensizim heval Dünyaları sevdim, sığdırdım yüreğime de, ben bir yere sığamadım…

Bir yanımdan özlemler taştı sel sel, bir yanımı acılar kapladı derya deniz, soluğumda çelikleri erittim de bir yanım hep kış kaldı üşüdüm tiril tiril, çünkü; sensizim heval Ne ben kendimi anlatabildim başkalarına, ne de başkaları anlayabildi göğsümün ortasındaki hançerlenmiş bu yüreği ,dilim tutuluyor anlatamıyorum çünkü sensizim heval Ne yana döndüm kurt ulumaları, ne yana döndüm zemheri…Yüreğimdeki hüzün ,sönen yıldızlar gibi hep gözlerime aksetti… sessizim ey heval! Suskunum!.

Çünkü; sensizim heval Gecelerime soğuk yağmurlar damladı, ıslandı en sıcak duygularım, üşüdüm, yağmur oldum kendime, kar oldum. Hangi bahara tutunduysam alıp götürdü umutlarımı,kahrolası kış. Nasıl seni aldıysa sonra gozlerimi de alıp gitti ardından ve ben yanlız kala kaldım. Sensizim.... Çocukluğumu düşürdüm kollarından kırık dökük kaldı geçmişim, öksüz kaldı şiirlerim dudaklarımda… Bu yüzden hep mahsunum bu yüzden sessiz içine kapanık küçük bir çocuk gibi çünkü sensizim heval sensiz!!!

Kar yağdı kaldırımlara, üşüyor hayat. Yalnızlık kocaman bir dağ olup büyüdü gözlerimde. Bir dost gülücüğünde saklı kaldı sanki umutlarım. Bütün sevinçleri alıp götürdü gemiler. Şimdi ne kadar bastırırsam bastırayım iki elimi kanayan yüreğimin üstüne, kanama durmuyor kan sızıyor hayallerime dayanamıyorum çünkü sensizim heval Kahrımdan binlerce deniz doğurdum, gözyaşımla doldu geceler… Gözü yaşlı gecelerde boğuldu sevdalarım, sevinçlerim… Gece zalim gelir oldu bana, gözyaşıyla,acıyla,hüzünle gelir oldu .Gece her gelişinde, şarkılardaki sevdaların benzi soldu, o simsiyah saçlarıyla örter tüm benliğimi geceler ,kapkara olur ruhum..

Hazan mevsimi şimdi, hüzün mevsimi, ayrılık mevsimi, gözyaşı mevsimi. Bütün mevsimler bir gün bırakıp gitse de, beni ben ,ben gidemem çünkü sensizim ,sensiz ben yolumu bulamamki heval!!!... Gel artık iki gözüm ,hayat pınarım,karanlık gecelerin kutup yıldızı ,gönlümün bahar çiçeği,ızdıraplı ruhumu serinleten çağlayanım sensizim heval... Ey sevgili heval ! Gözyaşlarımı artık denizlere salıyorum,salıyorum ki, dağlara doğan güneş, hasret hasret açılan ama kapanmayan yaralarıma merhem olsun… Kırılsın kilitleri ruhumun kapılarının, kırılsın içimde yıllarca gizlediğim kırık aynalar, gülsün gülmeyen bahtım ne olur, gülsün artık ... kavuşalım ey heval...

ceylanimm

güzel heval spas

__________________

jiyana bi rumet

ZeRcAn

Spas hevaL ...Daha öncede okumustum bu güzeL yazıyı...Yine aLdı götürdü beni....

DERİNSU

__________________