kesên şanoger :


Tîpako xwedan kevintirîn şaristanî .


Sîmil çavkakanya çand û jêdera zanistiyê .


Kopal daholvan û zirnevanê Tîpako .


Berpal şabaşker û zirnevanê Sîmil .




kopal û berpal dikevin holekê . her cûre cil li xwe kirine.


di destê wande amûrên pifdanê . wek Pêpîk


zirne .


Rast û çep diçin û tên pif didin


(dengin ji dûrve tên bihîstin) : xwedayo baranek bê û tofanek .


du sê car li ser hev tê gotin . Berpal û Kopal guhên xwe miç dikin.



Têpakotûrikê kulorê nan vêreye û ji kopal re hildide)


sed Lehî û Tofan bên . nikarin xwe bighênin . bêrîka şerwalêd min .


kopal dengê te nema tê bihîstin ???? hişte ….



Kopalpif dide pêpîkê غ zorî dide zirnê û xwe liber xwedyê xwe jîr dike)



Sîmil: heger , tofan û lehyan bên , dîsa ez dikarim mirovatyê bi serê çayê cûdî xînim.


ne mîna Nûh ku bi zorê gemiyek ji xwere çêkir.


Ez…….bajaran mîna gemyan çêdikim.


ango Bajarê Min ,, hem avîne û hem jî bejîne !!!!



Berpalrûdinê û berê Zirnê dide jor . radibe û lidora kopal di gerîne û bi Pêpîkê doza kulorekê dike)



Tîpako: birayê sîmil[ dema min mirovatî[ ji helaketên mezin parastin


ez bi bawerim te nizanîbû xwirme çine


gerek nake xwirtbûn û hinerên xwe carê bikim


Kopal jîre bêj . du tavan li ser te gumîn kirin bayê falic li te xist .



Kopal: ( bi pêpîkê jêre dibêje û lotkan dide )



Sîmil: Berpal tê bîra te [ bi şaşî te petrol xist şûna avê dema min nêrgele


kişand ] û ez pişkiyam ] te dî bê çi bircên belek li roj ava hatin xwar (du kuloran bi hevre davêje)



Berpal: (mîna meymûnan xwe çengî kuloran dike)



Tîpako: Sîmil xurtbûn ne eve niho ez dikim dinyê hinekî dûrê rokê bixim ji bo ku mirovatî ji germa rokê rizgar bibe û berf û baran mîna berê goka erdê himbêz bikin ]


lê ez ditirsim heyv bi erdêre neyê wê demê wê derya û gol biçelqin] Sîmil di pêşketinê weha de bifikire



Kopal li pêpîk û zirnê dide )



Sîmil: ronaya ku dide dinyê tevî . ji ked û xwêdana mejyê mine



Tîpako: bi gotin û fortan ti yekemêne



Sîmil: rastî li ber çavaye



Deng… (( xwedêyo baranek bê û tofanek))



Sîmil: kî kare û karîbû û wê bikaribe. rêçên tarî û reş


ji mirovatyê re ronî bike



Berpal: ( bi Borîzanê dibêje tuye )



Kopal: ( bi zirnê dibêje na na Tîpako ye )



Tîpako: dema bav û kalên me. hatin vê herêmê . çol û çiya tevde borbûn , yekemîn car berî tofana mezin ..[simê hespê me yê pîroz [


pêl vê xaka ciwan kir [ û heya roja îro em ji pişta hespê xwe peya nebûne ] gî cangorî ji bo mirovatyê



Kopalerê bi zirnê dirêj dike)



Sîmil: wê demê hespên te mîna pisîkan ne di hatin , min Dînasor weke Devan xey dikirin [ û çayê qeşa girtî ji zozana tanî germyana



Tîpako: hespekî bê rawistan , ev şaristanî tev li ser pişta wî çêbûye ,


di kêferata wîde toz û dûmanên ji ber simê wî , mexabin


carekê dinya kete tarîstanê , riwê tokî toz girt


vê yekê dilê min pir xemgîn kir



Kopal: (xwe davêje kuloran û nan di berde dimine , pêpîk di devdeye


Tîpako bi kulman bi pişta wî dikeve)



Berpal bi borîzanê re dîlandike)



Sîmil: weha rastya xwe bide xwiyanê ] ji ber lez û beza hespê te dinya


kete taryê ]tiştê ku te hiştiye li ser lingan ]ew ji bi xêra ronaya mejyê mine ]


Berpal di fîkîne ……fîîîrrrrrrrr)



Tîpako: ne fîrr û ne mîrr [ev ne gunehe ku toz ji ber simê hespê birçe


guneh ewe ku riwê rojê reş bi ma derhal encûmena awarte rûnişt[ bi biryara her tişt ji bo malastina riwê Roka pîroz


serokwzîr li gel wezîrê derewa



Berpalîp pîp pîp pîp



Tîpako: biborin wezêrê derve û serok wezîr bi hevre xwe çengî


ser goka Zuhre û Atared kirin ]di destê wande desmalkên ji hevrmêş



Sîmil:kopal ji mîrê xwere li daholê xe


ev kengî hûn ewqasî nazik bûne [ ku Hevirmêş bi were bibe heval



(berpal û kopal kulorên xwe dijmêrin)



Tipako:ên mîna te çi zanin nazenîn û tenikya ronaka tavê


serok wezîr li ser milê wezîrê derewa bi şêweyekî pir nazik toz ji ruwê roka delal malastin


roka pîraz gup kir û dîsi dinya ronak bû



Kopal: ( bi pêpîk û zirnê şabaş dike )



Sîmil: ewqas pesnê xwe mede tu nikari du çal û şkeftekê ruhnî bike



Tîpako: ez …… ronahiyên min li ezmana vêketîne te çi ronî kiriye



Sîmil: xwedê dilêmin ronî kirêye ez jî ronahyê didim dilan


carekê dilêmin ji Sîbîrya ma 70 salî nema zanîbû tama berfê


çiye çiyayên ji qeşê hilyan bahrên mezin mîna Hndî û Etlesî


peravê bejayê dane ber pêlan



Tîpako: êmin carekê dilêmin ji herdu emerîka ma [ min got ezê du gemyên kevnar bişînim herdû Emerîkan bi dû xwe vekin


غ di diryê Cebel Tariq re rakişînim derya sipî


غ bi doxa Qubris bigrim û serî li wan kilox bikim



Kopal: ( dîlanê dike û kilora dixwaze )



Sîmil: Berpal ew herdû Emerîkan yên ku Tîpako bahsa wan diki [ ko wan werîne bahra sipî]


berî hezarên sala min ew bi dû terya kerê ve vekirin


û ew avêtin wê dira dûr] da em ji bela wan xelasbin


êavê te lêye tu dîsa wan têxe nav çavê me



deng……. (( xwedêyo baran bê û bibe tofanek))



Sîmil: bila pişta we rast be ez tenê dikarim xwe û we bi ser tofanên mezin xînim



Tîpako: ev xurt bûna te cîhê mirovan û dimoqrasyê te di kîjan baxîde hilanîne



Sîmil: ev pirs bi salan jêre divê bi dahol û zirna jêre divê



Berpal: ( li dahol û zirnê dide)



Sîmil: mal zarok û landika mirovatiyê di dilê min deye


ji pir bûna vê pirsê [ bi gemyan mirovatî û mirovan em der dixin


ji derve ] roj tone gemîk bin av nabe


bê pere em dişînin welatê feqîr û hejaran


ev yek eşkereye mirovatî bi zayênê re di dilê mede şîn tê


zarokêd me [dereca ko pêsêrê diya xwe didin zarokê cîranan


ma ev ne mirovatîk mezin [ û hestekî bê hempayeb



Berpal: ( xwe digindirîne )



Tîpako: bi rastî çend gemyên te di ser mere dirbas bûn


yek dido bi ser mede ketin] min dilê xwe girt û ez xemgîn bûm


ji ber ku ez mafên mirovan depoyên mezin jêre çêdikim


li kêleka demokrasyê] bi serde jî gemyê te bi ser mede bikevin ez tengav dibim



Kopal: ( amûran davêje ) bêhna baranê tê



Berpal: ( ewjî amûran davêje ) bêhna axê tê


(her1ar serê xwe dixin hev û holeke li wan tarî dibe)



Deng……..(bi şêweyekî sitranî)


baran tê baran tê


s ipase baran bê


bi lehî û tofan be


lite gokê ciwanbe



Sîmil: Tîpako çi ziravê te qetya ] çi baran û çi tofan


(bidehan jin dikevin holekê )


jinek: em baran û tofana sipîne


ji me dest pêkir jiyqanê


jin dikarin dinyak ciwantirîn di mal zarokên xwede avakin


jin dikarn bibin lehî û tofan .. zordarî û bê wijdanya


hezarî salan hilweşînin


ji me dest pê dike gerdûnek hezkirî û dev li ken


( tevde bi hevre ) ji me … ji me ……. ji me