Qêrînên Bêdeng-Em bîr nakin Helebçe

**achar** · 08-12-2006, 06:12 PM

Nivîskar- Hûseyîn Umaysiz

Dramaturgî û Lîstin- Şanoya Hêvîya girêdayî Navenda Çanda Mezopatamya (NÇM) ya Şaxê Izmîr

Qêrînên Bêdeng-Em Bîr Nakin Helebçe

(Mûzîk heye. Pêşmerge li ber dikê bi arikariya tifinga xwe razaye. Xewnek xerab dibîne.Her ku mûzîk bilind dibe nalînên pêşmerge jî zedetir dibin. Qêrînek davêje û dikeve erdê. Ji xewa xerab şîyar dibe. Li bavê xwe digere)

Pêşmerge- Bavo! Bavo! Tu kes tune ye, tu kes…Çimkî ez mirî me. Ev çend sal in ez li bavê xwe digerim. Li hemî deran yek bi yek geriyam, lêbelê min nedît. Halbukî dema ez mirim, tim û daîm ez wî difikirîm. Min digot ew li hêviya min e. Min digot ew bi kincên pêşmergeyan, rûken û bi sebra Kurdan li benda min e.
Çend caran bi vî şiklî hat xewna min. Lê min wî nedît. Tu kes tune ne û kes bavê min nasneke.
Gelo dinî jî niha wisa ye? Tu kes tune ne. Hih! Ji bîr kirine.

(Hin tiştan tîne bîra xwe)

Na, na, belkî jî ji bir nekerine. Çawa ku min bavê xwe jibîr nekiriye, çawa ku bavê min mezinê xwe yên berê jibîr nekeribû, ji bu ku birîna mehkem bipêçin.

(Westiyaye)

Lê tu kes tune ne. Tu kes!

(Lîstikvanên din di nav temaşevanan de cîhê xwe girtine. Stranek bê peyv dibêjîn, weke dinalin. Nalîn hêdî hêdî bilind dibe. Pêşmerge bi tirs ber bi temaşevanan direve. Bavan yek bi yek bi peyvan êrîş dikin ser pêşmerge)

Pêşmerge- Ew kî ye li wir? Tu kî ye?
Bav 1- Bêkes, tu yî?

Pêşmerge- Ez im bavo. Bavo, ez im, kurê te…
Bav 1- Ez pir li benda te mam, lawo! Bi salan li benda te mam. Erd sar bû.
Pêşmerge- Bavo, min jî hilde cem xwe!
Bav 2- Nabe lawo, nabe! Em di şînê de ne. heta ku em mafê xwe bistînin, wê bidome. Ev der pir sar e.
Pêşmerge- Bavo, min li ber xwe da. Heta dawiyê min li ber xwe da.
Bav 3- Ji wan ra bêje, lawo! Ji wan ra bêje. Hayê me tim ji wan heye. Bêje, bila mafê me bistînin.

(Hemî bi hev re dibêjin)

Bêje bila mafê me bistînin!

Pêşmerge- Ew jî bi êş in, bi jan in, bavo! Tekoşînê dikin.
Bav 4- Ewqas ne bes e, lawo! Bila serhildanên wan bi bingeh bin. Bila şervanên xwe bi tenê nehêlin. Ya na, ez heqê xwe li wan helal nakim.
Pêşmerge- Bavo! Dengê min tenê têrê nake. Devekî min tenê heye.
Bav 5- Ewê bibihîsin lawo! Weke her gelê bindest. Ewê jî bibihîsin. Ji wan ra bêje, bila me jibîr nekin. Heke ku me jibîr bikin wê pêşêroja xwe û hêviya xwe jî jibîr bikin.
Bav 1- Bila me jibîr nekin. Heke ku jibîr bikin wê zarokê xwe ji jibîr bikin.
Bav 5- Niha here û ji wan ra bêje. Yê ku dizanin, ji wan jî qenc hîn bibe.
Pêşmerge- Bavo min tenê nehêle.

(Hemî bi hev re dibêjin û cîh li pêşmerge teng dikin. Peyvên wan him ji bo pêşmerge ye û him jî ji bo temaşevana ye)

Niha here rewşa me ji wan ra bêje. Rewşa me bîne zimên. Me ji wan ra bibêje.

(Dengê lîstikvanan her ku diçe bilind dibe, pêşmerge çareser dibe, biçuk dibe, xwe paş ve dikşîne. Lîstikvan zedetir êriş dikin ser wî)

Pêşmerge- Bavooooo!

(Lîstikvan paş dikê disekinin, pêşmerge bi tena xwe dileyzi)

Pêşmerge- Min pir jan kişandiye bavo! Kurd çi kirin ku evan janan dikşinin?

(Temaşevanan dibîne)

Ma hûn jî li vir bûn.

(Bi coş û heyecan)

Wan…We wan dît, ne? We gotinên wan bihîst, ne? We wan dît? We nedît?

(Ji temaşevanan ra)

Hûn bi min bawer nabin? Hûn nabînin, wa li wira ne…

(Bi nêrînek famkirî)

Min fam kir. Hûn bi min ra dileyizin. Qey hûn lîstikê dixwazin? Dibe, eger hûn lîstikê dixwazin, emê bilîzin. Em bihesibînin ewan tune ne. Ew xewn in. Hela bê çi gotibûn? “Ji wan ra bêje, careke din bêje.” Ezê xwe ragirim û ji we ra bibêjim.
Helebçe…Mirina bê deng…Her tişt di şanzdê (16) Adarê di sala hezar neh sed heyştê û heyştan (1988) da dest pê nekir. Tenê navê wî û cihê wî cuda bû. Lê belê min Helebçe tenê dît. Emrê min biçuk bû. Ji ber vê yekê Helebçe tenê tê bîra min û qatliyamên ku bavê min ji min re gotibû.

Ezê ji we ra serpêhatiya xwe û bavê xwe bibêjim. Dîrok! Dîroka Kurd û Kurdistanê!

(Serê xwe radike û li temaşevanan dinêre)

Sala hezar neh sed heftê (1970). Seddam serok e. Piştgiriya gel jê ra nemaye. Ji bo wê yekê, bû weke gurekî har û birîndar. Wek faşîstan, teoriya irqê mezin avête meydanê. Ewî digot Irqê Necîp, ango Irqê Mezin û Bilind. Ji ber vê yekê ji nêzîkaya xwe da dest pê kir. Yanê ji me Kurdan. Ewê din jî, ji bo îslama îranê ji Seddam ra arîkarî kirin.
Emperyalîstên Rojava, Ereban, Komara Sovyetê û dostê Iraqê yê herî mezin Komara Tirkîyê tev de ji Seddam ra arikarî kirin.
Bi hêza zalîmiya xwe êrîş kirin. Ev tim tên bîra bavê min. Ji ber ku ew pêşî min pêşmerge bû. Him jî pêşmergekî mêrxas û egît bû.
Zaxo, Amediyê, Rewandûz û Qeladiza, ew qetla ku li wan deran hatibû kirin, wî tu car jibîr nedikir.

**achar** · 08-12-2006, 06:13 PM

Wan salên xopan û wêran rihê bavê min jî sitendin.
Çiqas xortên egît, pêşmergên bi dergistî mirin…Çiqas zarokên virnî hatin kuştin. Bavê min qala xayinê ku ji dijmin ra bibûn cahş dikir.
Ew zarok û xwendekarên li dibistanê da ders didîtin, bi bombê teyaran bibûn xwelî. Wek Helebçê kenê wan nîvco mabûn. Lê belê, weke min berê gotibû, hemî tiştî li Helebçê dest pê nekir. Bavê min digot, sala hezar neh sed heftê û pêncan (1975) de Kurd tenê mabûn. Ji ber ku dijmin û xayinan çavê gel tirsandibûn. Lê belê gelek pêşmergeyan ji bo ku nekevin destê dijmin, li serê çiyan tevî çek û rextên xwe, xwe davêtin jêrê. Bavê min ji yek ji wan bû. Bavê min digot: “Axxxx berzanî, axxx Berzanî…Dawiya gotina wî nedihat. An jî nayê bîra min.
Di wan rojan de jî wek rojên îro jiyana Kurdan tim jan, şîn-girîn, koçberî û serhildan bû.
(Ji paş ve deng tên. Lîstikvan xwe amade dikin ji bo sehneya Newrozê)

Kedera Kurdan ne ev e.
Helebçe, mirina bê deng. Dîsa mirin ketibû kêmînê. Em li çiya bûn. Li çiyayê ku bavê me lê diman. Malbatên me jî, li Suleymaniyê, Zicîrê, Hewreman, Surev û li Balamandê bûn. Em li çiyê bûn, çavê me li paş me bû. Bihar hatibû. Gel giş dest bi amade kirina cejna Newrozê kiribû.
Bihar dihat Helebçê, bihar dihat.

(Lîstikvan ji bo sehneya Newrozê xwe amade kirine. Li aliyekî mêr çapê dikin, li aliyekî jin nan û dew çêdikin. Pêşmerge vedigere, li sehnê dinêre)

Pêşmerge- Bihar hat Helebçê!

(Demekî pêşmerge li lîstikvanan, lîstikvan jî bi avayekî mat mayî li pêşmerge dinêrin. Pêşmerge vedigere temaşevanan)

Pêşmerge- Kûlîlk vedibûn, ew kûlîlk li tu derê dinyê venedibûn.

Pîreka 1- Newroz tê, straneke bi kêf bibêje, em jî lê guhdarî bikin.
Pîreka 2- Ez lê dinêrim, ku tu pir bi kêf î. Ev kêfa te ji bo cejnê ye an ji bo zorakê di zikê te da ye?
Pîreka 1- (Fêdî dike) Yekî nûjen wê têkeve nav me, ewê me mezin bike, me bi rûmet bike.
Pîreka 2- Zilamê te wê kengî bizîvire ji deştê?
Pîreka 1- Ewê îro zû vegere.
Pîreka 2- Baş e, baş e. Dema zoraka te jî pir nemaye.
Pîreka 1- De dev ji peyvê berde lê, ji me ra stranekê bêje.
Pîreka 2- Tu bibêje, ezê ji te ra bibêjim. Em bibêjin ku bira guhê zilamên me biçinge.

(Pîrek strana Ziravê dibêjin, zilam jî cîhên dîsgotinê dibêjin, vedigerînin ewan)

(Pîreka yekemin (1) bi hemle ye. Bi eşê dikeve. Tê pêşya dikê. Dû jin arîkariya wê dikin. Pîrekek din jî, diçe nûçeyê dide zilaman. Mêrê wê dilxweş dibe ê din jî wî pîroz dikin. Tev tên ba pîrekan. Pîrek wan ji wir dûr dixin. Zilam dest bi dîlanê dikin. Pîrekek jî dikeve dîlanê)

(Keşmer, ji heta destpêka sehneya Newrozê de li ser dikê de ye. Hawê lîstikvanên li ser dikê dike. Dema ku êşên jina bi hemle dest pê dike û zilam kêfxweş dibin û dest bi dîlanê dikin, keşmer ditirse û dibe teyare û tê ser dikê)

(Keşmer bi kincek xwe dike teyare û bi lîstikvanan tekoşînek dike, dawiyê arvan davêje ser lîstikvanan û lîstikvan dimirin. Wê demê rêdana slaytên li ser qatlîama Helebçe dest pê dike. Di vê rêdana slaytê de mûzîkek bê pevy û xemgînî heye)
(Dema ku rêdana slaytê xelas dibe, keşmer mirovên mirî yek bi yek dide hev û wan davêje ser hev. Bi melkis her derê mal dide. Keşmer tê ber dike, li temaşevanan dinêre û dest bi nûçeyan dike)

Spîker- İyi akşamlar sayin seyirciler. Şimdi haberler. Elimize geçen bir haberi sizlere duyuruyoruz. 16 Mart 1988 tarihinde Halepçe’de insanlar (1) öldürülmemiştir.

(Lîstikvan pev re dibêjîn)

Lîstikvan- Derew!

Spîker- Halepçe diye bir yer yoktur.

Lîstikvan- Derew!

Spîker- Öldürülenler kadınlar, çocuklar, savunmasız insanlar değildir.

Lîstikvan- Derew!

Spîker- Bu işte hardal gazı, yani kimyasal silah kullanılmamıştır.

Lîstikvan- Derew!

Spîker- Olay üzerine dünyanın dörüt bir yanında insanlar gösteri yapmış, aydınlar kaleme kağıda sarılmış, yazılar yazmış, bu durumu kınamış…

Lîstikvan- Derew!

Spîker- Bu durumu kınamış-lar mıdır?

(Quna xwe rê dide)

Spîker- Kına yakmışlardır. Hepinize iyi seyirler. İyi katliamlar! (Devê xwe digere)

(Koma miriyan belav dibe. Pêşmerge tê ber dikê)

Pêşmerge- Dinya ker, kor û lal e. Kesî mirina me nedît, nebihîst, weke ku tu tişt nebûya xwarin, vexwarin, karê xwe kirin, ji zarokê xwe re şa bûn û jina xwe himbez kirin.
Koç dest pê kir. Min xwe winda kiribû. Tiştek dibûn min fam nedikirin. Em diçûn kî derê? Malbata min çima miri bûn? Ez jî tevî koçê dimeşiyam. Em meşiyane sînor. Meşiyan, meşiyan, meşiyan. Li peymê Seddam û celladên wi, li pêşyame TC.
(Pêşmerge, li ser dikê cîhê xwe digire. Hewa sar bû, mirov ber xwe didan ku xwe germ bikin. Jinek ku di himbêza wê de zarê wê heye dinale. Serma pir dijwar e. Pêşmerge bi mirovan ra mijûl dibe. Derdê wan, daxwazên wan gohdarî dike)

Pirek 1- Bêkes zarok nexweş e. Bêkes lawê min serma dike. Wê bimre.
Pêşmerge- Remo hela rabe cilê xwe bide. Remo rabe vî zarokî serma dike û nexweş e.
Remo- Here lo! Ji xwe paltokî min heye. Ewî jî ku bidim ezê ji serma bimrim.
Pêşmerge- Hamo hela tu rabe. Tu rabe.
Hamo- Çi, çi ye? Tu çi dixwazî?
Pêşmerge- Zarok nexweş e, serma dike.
Pîrek 1- Nexweş e, nexweş e. Lawê min nexweş e.

(Hamo, paltoya xwe dide. Pêşmerge, palto davêje ser zarok)

Pêşmerge- Wî bihejîne. Nehêle bila razê. Heke razê wê bimre. Bihêjîne, kilke!
Pîrek 1- Zaroka min, dergûşa min birçî ye.
Pêşmerge- Welleh nan tunu ye.
Pîrek 1- Bi Remo re heye. Dema ku wî dixwar min dît.
Remo- Li cem min nan tune ye.
Pîrek 1- Min dît. Di paxla wî da bû. Dema ku dixwar min dît.
Remo- Min ji wera got tine ye. Ku hebe ji hûnê çi bikin? Hîn rêyka dirêj li pêşya me ye.

(Pêşmerge, dev jê ber dide ku nanê bigre)

Pêşmerge- Zarokê bihejîne, ku nehejînê wê bimre.

(Diçe cîhê xwe)

Zarok- Dayê birçî me.
Dayik- Xwe ragire, berxwebide lawo, hela em ji vê cehenemê xilasbin.
Zarok- Dayê sînorê cehnemê li kî derê xilas dibe.
Remo- Di qula çavê te de xilas dibe. Huş be! Huş be emê razên.
Dayik- Berxwe bide lawo hindik ma.
Zarok- Bavê min li ku ye dayê?
Remo- Ker be lo. Ker be, ku em hinkî rehet bin.
Hamo- Çiye ev rewşa me? Di jiyana min da tucar serê min evqas neketî bû erdê. Ez evqas neketî bûm. Tu li vî halê me binêre.
Zarok- Dayê birçî me.
Remo- Ji qîza xwe re bibêje bila berxwe bide. Waye Seddam li pey me te. Em nikarin li hêviya wî bimînin.

(Jin, li Remo dinêre)

Pêşmerge- Ma li pêşya me kî heye?
Remo- Tirkî, Tirkî. Em ku gihîştine xeta Tirkî temam e. Tirkî wê li me xwedî derkeve.

(Bi dizî nan dixwe)

Pêşmerge- Ji bo çi wê li me xwedî derkeve? Yen li birayên meyên li wir dike ma tu nizanî?
Remo- Wê li me binêre. Emerîka û Tirkî baş e, baş.

**achar** · 08-12-2006, 06:13 PM

Pêşmerge, çeka xwe pakij dike. Remo, çeka wî dibîne)

Remo- Lawo ev çi ye?
Pêşmerge- Çeka min. Ma a te tune ye?
Remo- Dema ku em li rê da dihatin min avêt nav dar û deviyan. Heke hîşê te heye, tu jî bavêje. An na serê te wê tekeve belê.
Pêşmerge- Ez nikarim bê çek derkevim hemberî dijminê xwe.
Remo- Heke ku wisa ye ma tu çima ji ber dijminekî direvi ba dijmineki din? Hela bêje hela!

(Peşmergê serê xwe davêje erdê)

Remo- Ser da hatiye pesnê xwe dide. Kurê bênamusa.
Pêşmerge- Tu çi dibêjî kuro? Kes nikare qala bavê min bike.

(Pêşmerge, Remo daf dide. Jin ditirsin)

Remo- Tu çima li min dixwe lawo?

(Remo, Pêşmerge, daf dide)

Remo- Sa kurê sa! Kuçik bav! Ç

(Pêşmerge, çeka xwe nîşanî Remo dide ku wî bikuje. Remo, ditirse, jinek qerînek dike. Her kes mat mayî disekinin û li jin dinêrin)

Pêşmerge- Çi bû?
Pîrek- Raza, dergûşa min raza…Mir!

(Pêşmerge, bi hêdîka serê xwe davêje jêr. Li temaşevanan vedigere)

Pêşmerge- Ez êdî nikarim dawiya wê bêjim. Em dîsa meşiyan ber ve xettê. Em gihîştin xettê. Ne nanê me hebû, ne şewata me. Em tev de zarok bûn. Ewê ku digotin xet…Ew xet ku welatê me çar perçê dikir. Ma min nedît key?

(Keşmer, tê ser dikê. Di destê wî de xwarin heye)

Qeşmer- Açılın…açılın…Sıraya girin. Size sıraya girin dedim.

(Ji tûrika xwe nan û çîkolata derdixe)

Bu gördüğünüz çikolatalar dostumuz İngiltere’den.

(Çîkolatayan davêje)

Kapışmayın, kapışmayın. Tavuklar gibi kapışmayın.

(Hawê mirîşkan dike. Ji tûrika xwe benîşt derdixe)

Bu gördüğünüz sakızlar Kürt anası Fransa’dan.

(Dawiyê nan derdixe)

Ekmek ister misiniz?

(Piçikek nan davêje)

Aranızda silahlı peşmergeler varmış. Eğer onları teslim ederseniz size çok ekmek veririz. Anladınız mı?

Hamo- Çi dibêje?
Remo- Dibêje di nav we da pêşmergeyên bi çek hene.

(Li Bêkes dinêre)

Jin 1- Qîza min birçî ye.
Qeşmer- Evet anlayan biri çıktı.

(Nan dide wê û diçe)

Remo- Sa kurê sa! Rojekê di destê min ke ve ezê nîşanî wî bidim. Pînkê li ser çavê wî xînim.

(Piştî qeşmer diçe ji paş wî ra dibêje)

Pêşmerge- De huş be huş! Tu ji bo çi li pê wî dipeyive?
Remo- Çi bû ye? Bila were ezê li rûyê wî jî bibêjim.
Jin 1- Huş bin…Dev ji peyvê berdin. Emê xwarinê bixwin.
Pêşmerge- Ma emê çi bixwin. Nanê kartî, qonserva kevn. Jilêta ko…
Jin 1- De dîsa şikûr bikin. Nanê me heye.
Remo- Kûçik lawê kûçik. Ezê pînkî li sêrê wî xînim.
Pêşmerge- De huş be, huş. Wê rojê ji bo nanekê zêde te ji wî ra kûçiktî dikir.
Remo- Belê! Te rast dîtî ye. Min kûçiktî kir. Lê min ji bo çi kûçiktî kir? Ji bo van zarokana, ji bo jinan.
Jin 2- De bêhna xwe teng neke mêrxasê min. Hela em vegerin welat…

(Ji Bêkes ra dibêje)

Remo- Welat? Na ez venagerim welat. Li vir nan heye, çîkolata heye, benîşt heye. Li welat çi heye? Ez venagerim welat.
Pêşmerge- Ma welat hiştine?
Jin 2- Bilabe. Ez bimrim jî, dixwazim li welatê xwe bimrim.

(Pêşmerge, radibe ser piya û ji wan vediqete)

Jin 1- Ma tu nan naxwî?
Pêşmerge- Na ez ne birçî me. Dixwazim bîskê bigerim.
Remo- Tu ne birçî yî ne? Qey te carek din nan bibînî? Tiştên ku tên serê me giş bela wî ye.
Jin 2- Tu çi dibêjî?
Remo- Ma ne wisa ye? Em ji birçîna bimrin?
Jin 2- Wisa nebêjî! Ma çi sûcê wî heye?
Remo- îcar çi sûcê wî heye. Çekê wî heye, çekê wî.

Jin 1- Belê Remo rast dibêje. Em wî bidin dest.
Jin 2- Huş be huş. Carek din wisa nepeyive!
Remo- Çeka wî heye. Emê wî bidin dest. Wê nan bidin me. Nan!
Jin 1- Remo rast dibêje. Em wî bidin dest. Wê nan bidin me. Zarokên me jî birçî ne.
Jin 2- Zarokê te bi xwîna wî merxasî bijîn bila qet nejîn çêtire. e
Remo- Binêre…hela. Ezê te jî bidim dest. Ji bo arîkariya wî.

(Remo, ji bo ku lîstikvana rake ser piya êrîşî wan dike. Bi jina dûwemîn şer dike û wê jî radike ser piya)

Jin 2- De here lo…
Pêşmerge- Bavo tu li ku ye? Te baş kir. Te baş kir. Te….li ber mirinê netewand. Her tiştên min ji min stendin. Hew şerefa min ma. Ew jî hêdî hêdî kêm dibe.

(Kesên li ser dikê ber bi pêşmerge tên. Pêşmerge bi wan dihese)

Pêşmerge- Çi bû?
Lîstikvan- Ne tiştek!

(Dik tarî dibe, dengê tek û reka wan tê, ango pêşmerge digirin. Tîrêj vedibe. Rewşa dikê weke rewşa destpêka lîstikê ye)

(Di vê sehnê de pêşmerge, bi gelemperî bi temaşevanan mijûl dibe. “Hûn ji bo çi napeyivin? De bipeyivin. Bibêjin ku me wan ji bîr nekir.”

**Heyv** · 04-03-2007, 10:50 PM

spas te ew ji da ye

**achar** · 04-03-2007, 11:25 PM

Alıntı:

Heyv tafarından gönderildi

spas te ew ji da ye

çıma çer buye

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Mod Seç
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Yanıt	Son Mesaj
Hîroşîma Li Halebçe	berxwedan	Dirok	1	17-01-2007 08:12 AM
Dİlana Bêdeng...!!!!	ArzeN	Çiroken Kurdi	6	29-11-2006 11:11 AM

Qêrînên Bêdeng-Em bîr nakin Helebçe

Benzer Konular