08-12-2006, 05:56 PM
|
#1 (permalink) | |||||||||||||||||
|
Aþitiyek Birûmet
DESTPÊK
(Çerçî tê, li ser piþta wî tûrikek heye. Zarok li dora wî kom dibin.) Çerçî- Çerçîîîîîîîîîî! Çerçî hat! Çerçîîîîîîîîîî! Þ Þerwan- Werin zarokno çerçî tê Zîlan- Werin zarokno çerçî hat Zim zim zimzim zim zim zim zim Zim zim zim zim zim zim zim zim Zim zim zimzim zim zim zim zim Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Barê kerê te çi ye lo barê kerê te çi ye Barê kerê min qunciyo lo barê kerê min qunciyo Barê kerê min qunciyo lo barê kerê min qunciyo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Barê kerê te çi ye lo barê kerê te çi ye Barê kerê min hejîro lo barê kerê min hejîro Barê kerê min hejîro lo barê kerê min hejîro Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim zimzim zim zim zim zim Zim zim zim zim zim zim zim zim Zim zim zimzim zim zim zim zim Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Barê kerê te çi ye lo barê kerê te çi ye Barê kerê min tirîyo lo barê kerê min tirîyo Barê kerê min tirîyo lo barê kerê min tirîyo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Zim zim yêlî yêlî yêlî zim yêlî çerçî yo Çerçî- Waaaa! Zarokên min li benda min in. Wellehîn ev çend roj e min digot ezê bêm gundê we, ne dibû. Wa ye îro ez hatim. Min ji we re çi anî hun dizanin? Zaroyan- Qedam! Benîþt! Þekir! Nepox! Mewîj! Gog! Bastêk!……. Çerçî- Hêdî! Hêdî! Min ji we her tiþt anîye. Kî qedam xwestibû? Zagros- Bide min… Çerçî- Benîþt!? Berîvan- Ez dixwazim, ez. Çerçî- Bastêq? Zozan- Ji bo min e. Çerçî- Þekir? Zîlan- Min xwestibû. Çerçî- Nepox! Brûsk- Bide min apo… Çerçî- Mewîj? Xezal- Belê! Belê! Ya min e. Çerçî- Gog? Þerwan- a min e. Delîl- Na a min e. Þerwan- Sa kurê sa! Bide min. Delil- Min di tirba sed bavê…. Çerçî- Ma ne þerm û fedî ye? Þerwan xwestibû kro. Bihêle! Brûsk! Vê tûtinê bide bavê xwe! Silavên min ji wî re bibêje! Xezalê! Vê kirasê bide diya xwe. Ji wê re bibêje apê min çerçî gotiye e reþ tunebû, e sor min aniye…De qîza min! Zagros! Xwiþka te morîk xwestibû. Wa ye! Vana bide wê! (Zarok giþtik tiþtên ku çerçî ji wan re anîbû birin û reviyan. Li ser dikê tu kes nema, ji xeynî çerçî pe ve. Çerçî li dora xwe nihêrî, dît ku tu kes tuneye) Çerçî- Niha hun dibêjin vî çerçîya çiqas bi kêf e. Li dora wî zarok tije ne. Zarok li dora wî stranan dibêjin, dileyizin û ji bo hatina wî þa dibin, kêfxweþ dibin. Gund û gund digere, tiþtan difiroþe. Gundî giþt li benda wî ne. Her kes wî hez dike. Niha hun dibêjin “Xwezî em li devla wî bûna.” Le ne weke we ye. Tiþtên ku we dît, min vana anî bîra xwe. Van tiþtana giþ berê bûn. Niha tune ne…Tenê di bîra min de hene. Niha ne gund mane, ne jî gundî. Gund þewitîne, gundî koç bûne. Her derê welat weran û xopan bûye. Tu kes nemaye ku ez þiþtan bifiroþim wan. Ez ji xwe re li vî bajarî bi tena xwe digerim… (Vê gavê çerçî wê tiþtan bifiroþe temaþevanan.) Çerçî- Ez belasebe digerim li kolanên Amedê. Ez najîm. Belê ez li ser niga me lê belê jiyana min ne jiyana mirova ye…Ne zaro, ne jî gund hene…Ez li kolanan digerim. Hun dizanin ji bo çi ez digerim. Dibe ku ez zaroyên gundên berê bibînim. Heke ez ji wan zaroyan yek bibînim ezê þekir bidimê, ez ji wan jinên ku berê li gundan li benda min bûn, dibe ku ez ji wan yek bibînim û kirasek bidimê. Carinan min ceriband ku ez biçim gundan. Lê belê leþker û qoriciyan nehiþtin. Carinan min girtin min dan îþkencê, pir li min dan, min pir êþandin. Qey çerçî bê ker dibe…Hun qet napirsin kerê te li ku ye? Kerê min jî kuþtin. Kerê min dan ber gûllan. Carinan ez gîhaþtim gundan. Ew gundên ku hatine weran kirin, þewitandin. Xwezî min halên ew gundan nedîtama. Xwezî min ew meydanên gund werê vala nedîtama. Xwezî min ji nav xweliyan morîkên ku min berê ji bûkan re anîbûm nedama hev. Þer baskên min þikênand, þer mala min þewitand, þer jiyana min xerimand. Þer min bêkes hiþt. Niha ez kalêkî ku kêrî tiþtekî nabe me. Niha ez ne bawer im ku gelo ez dijîm an najîm. Hun niha dibêjih çi kalekî çenebaz e. Ji ew rojên ku gund hatine þewitandin tu kesî min tune ye ku ez du peyv jê re bikim. Ev lîstik jî nebûya hunê çîroka vî çerçîyo nizanîbana. Min ji we re çîroka xwe got, îja dora we ye. (Çerçî wê çîrokên temaþevanan gohdarî bike) …………………………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………… (Piþtî çîrokên temaþevanan wê lîstikvanên ku di nav de temaþevanan runiþtine wê çîrokên xwe bibêjin) Zaro- Apo! Apo! Apê çerçî! Ez jî dixwazim tiþtekî bibêjim. (Di destê wî de tabloyek heye) Ez dixwazim tabloya bavê xwe çê bikim. Xwendevanê 1- Ez zimanê xwe dixwazim apê çerçî! Xwendevanê 2- Ez ala xwe dixwazim apê çerçî! Xwendevanê 3- Ez welatê xwe dixwazim! Xwendekar 1-2-3- Em dixwazin Kurdî hîn bibin! Dayika þehîdê- Ez parçeyek axa azad dixwazim. Min qîza xwe winda kir ez lê digerim. Keç- Xeyalên min sikênandin. Xeyalên min winda ne. Ez xeyalên li xwe yên sikestî û winda digerim… Çerçî- Wê demê derkevin ser sehnê em bileyizin ku hela bê þer li me, li gelê me, li zaroyên me, li dayikên me re çi kiriye. Êpîzota Zaro Welat- Benîþt! Þekir! Benîþt! Þekir. Apo! Tu benîþt naxwazî? Ap- (Wî daf dide) Bi ceheme! Ez benîþt naxwazim. Welat- Xwakê! Tu benîþt naco? Keç- (Nepoxek diteqîne) Benîþta min heye heyran. Welat- Keko! Tu beniþt nakire? Xort- (Þîmakek lê dixe) Ma ez pirek im. Tu ji min re dibêje îbine. Welat- Benîþt! Þekir! Zaro- Bavo! Þekir! Þekir! Benîþt dixwazim. Bav- Bes e! Bes e! Negirî! Ezê bikirim. Ka li ku ye? Zaro- Va ye! Bav- Hela benîþt bide lawê min. |
|||||||||||||||||
|
     |
|
08-12-2006, 05:57 PM
|
#2 (permalink) | |||||||||||
|
Welat- Benîþt! Þekir!
Evîndaro- Þu çiçeklere bak sevgilim. Gözlerinde çiçekleri görüyorum. Bu þehirde bu güzellikler oldukça aþkýmýz hiç bitmeyecek. Evîndarê- Güzellikler mi? Iðððððððð! Ne iðrenç! Her yaný dilenci ve çapulcular sarmýþ. Taksim’e kadar gelmiþler. Gidelim. Bu þehir yaþanmaz hale geldi. Evîndaro- Romantizm öldü bu þehirde. Welat- Vî bajarî tije qehpik bû ye. Ji min re dibêjin diz, parsek. Ez ne diz im, ez ne parsek im. Ez tiþtek nadizim. Ez parsê jî nakim. Ez zaro me dîsa jî ez diþixulim. Ez weke wan tiþtan nadizim…Qey min dixwest ez bihatama Stenbolê. Bavê min hebûya kes nikarî bû ji min re bigota parsek an diz. Niha ez li gund bûma minê zebeþ, bastêk, ecûr, hinar, qedam…her tiþt bixwarama. Bavê min hebûya wê bi min re bilîsta. Wê min himbêz bikira. Wê ji min re çîrokan bigota. Bavê min hebûya wê ji min re bigota, “Lawê min, berxê min.” (Welat hêdî hêdî li ber tabloya xwe dest bi giriyê dike. Mirov tên dora tablo, herkes bi tablo re mijûl dibe, kes Welat nabîne.) Keç- Þu çizgilerin keskinliðine bak. Sürrealizm mi desem, dadaizm mi desem, izmleri aþmýþ bu resim. Kenan Paþa bile böyle resim yapamaz. Evîndaro- Abstraktizm var bu resimde. Dünya sanat camiasý yerinden oynayacak. Olay olacak, borsa etkilenecek… Evîndarê- Reha Muhtar bu resmi görse kim bilir neler saçmalardý. Turîst (Bav)- Gözlerime inanamýyorum. Dünyadaki bütün resim sergilerini gezdim. Böylesini görmedim. Turist (Law)- Türkler resimde ne kadar ilerlemiþler… Ap- Bu resmi satýn alýyorum. 100 bin frank veriyorum. (Herkes li dora tabloyê kom bûye. Welat jî li ber tablo digirî. Kes lê nanere. Hêdî hêdî Welat dengê xwe bilind dike. Dema ku Welat qêrînek davêje herkes matmayî dimîne û li wî dinêre. Taliyê herkes diçe. Bêkesê þerabçî tê) Qolo (Þerabçî)- Min jî digot qey tenê ez dîn im. Evan mirovana giþtik dîn in. Ma çi gû heye di vê tabloyê de, dibêjin “çiqas xweþik e.” Welat- Tabloya min pir xwesik e. Tu çi dizane tablo çi ye. Qolo- Bas e bas e. Lawikek birumet e. Hers dibe. Hers nebe berxe min hers nebe. De ka ji ape xwe re bibêje di vê resmê de çi heye? Ez tisteki nabinim. Welat- Di vê tabloyê de bavê min heye. Qey tu nabîne? Qolo- Naaaaa…. Welat- Ez dixwazim suretê bavê xwe çê bikim. Le nabe. Qolo- Heyran, qurban! Qey tu dîn e? Ji bo çi tu suretê bavê xwe çê dike? Qey derdek teyî din tune ye? Welat- Min qet bavê xwe neditiye. Qolo- Hiii…Vellehin min tistekî fam ne kir ji vî lawikî. Kuro heke te bavê xwe nedîti be, tê çawa suretê bavê xwe çê bike? Welat- Ez bawer dikim ku mirovek ku bavê min nas dike, heke ji vir derbas bibe ezê jê arikarî bixwazim. Qolo- Bavê te miriye qey heyran? Welat- Na heke mirî bû ya diya min wê ji min re bigota. Diya min ji min re got bavê te çû ye ser. Qolo- Te got ser…Tu çi dizane ser çi ye? Welat- Ez dizanim. Diya min got heke êsr xilas bibe wê bavê min vegere malê. Bavê min wê ji min re terektorek bîne. Ez ji xwe re bi terektora xwe bileyizim. Qolo- Bavê te lesker e. Welat- Bavê min gerîla ye. Bi dijmanan re ser dike. Qolo- Bas e berxe min bas e. Welat- Gelo tu bavê min nas dike? Qolo- Bele! Ez bavê herkesî nas dikim. Welat- Wê çaxê tu bavê min jî nas dike ne? Qolo- Erêêêêêêêê! Ez wî jî nas dikim. Welat- Apo. Ji min re bibêjî bavê min zilamekî çawa bû. Qolo- Bavê te zilamekî egît û merxas bû. Dema ku ew dimesiya erd dihejiya. Bejn dirêj, xurt… Welat- Le ser û çavên wî çawa bûn? Qolo- Evqas nayê bîra min. Welat- **** bavê min wê kengî vegere? Qolo- Bavê te wê rojekê vegere berxê min. Wê rojeke vegere. Tu qet xem neke. Rojekê wê a asitî bê, wê çaxê wê bavê herkesî bê. Wê bavê te jî bê. Bavê te ji bo asitî li serê çiya ye. Bavê te ji te re rojekê asitî û terektorek bîne. Xem neke berxê min xem neke…Divê ez biçim. Kolan û kuçên Stenbolê li benda min in. Bi xatirê te. Welat- Asitî! Asitî! Ez nizanim ku asitî çi ye. Le bawer dikim ku tisteki bas e loma bavê min wê ji min re bîne…Asitî! Êpîzota Dibistan Mamosta- Günaydýn! Zaroyan- Roj baþ! Günaydýn! (Hin zaro dibeje Roj Baþ, hin zaro jî dibêje Günaydýn) Mamosta- Hun nabin zilam. O kro dilini konuþmayýn demedim mi size. Krolar tek ayak üstüne. Size ceza… Azad- Ma ogretmeným sen de jî hun nabin zilam dedin þimdi. O zaman sana da ceza… Mamosta- Tamam, tamam…Bu seferlik affettim. Yoklama yapacaðým. Berfin! Berfîn- Burda! Mamosta- Baran! Baran- Burda! Mamosta- Zelal! Zelal- Burda! Mamosta- Agit! Agît- Ez li vir im! Mamosta- Berivan! Berîvan- Ez li vir im! Mamosta- Rojda! Rojda- Ez li vir im! Mamosta- Azad! Azad- Ez li vir im! Mamosta- Bugünkü Dersimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiizzzzzzzzzzzz! (Leþker û Beton Kemal tên hundir) Leþker- Paþam sen þöyle geç. Hoca Haným! Unutmadan andýmýzý aradan çýkaralým. Andýmýz okunacak. Ulu Önder, Baþkomutan, Gazi, Mareþel, Büyük Önder, Yüce Önder, Türkler’in Atasý, Ali Rýza’dan olma, Zübeyde’den doðma…Mustafa Kemal Atatürk paþamýzýn önünde andýmýzý okuyoruz. Sen rahat uyu atam, Türk gençliði geliyor. Agît- Viya çi dibêje lo? Azad- Gûyê bavê xwe dixwe. Leþker- Rahat! Hazýr ol! Türksünüz. Zaroyan- Türküm. Leþker- Doðrusunuz. Zaroyan- Doðruyum. Leþker- Çalýþkansýnýz. Zaroyan- Çalýþkaným. Leþker- Yasanýz. Zaroyan- Yasam. Leþker- Küçüklerinizi korumak. Zaroyan- Küçüklerimi korumak. Leþker- Büyüklerinizi saymak. Zaroyan- Büyüklerimi saymak. Leþker- Yurdunuzu. Zaroyan- Yurdumu. Leþker- Milletinizi. Zaroyan- Milletimi. Leþker- Özünüzden çok sevmektir. Zaroyan- Özümden çok sevmektir. Leþker- Ülkünüz. Zaroyan- Ülküm. Leþker- Yükselmek. Zaroyan- Yükselmek. Leþker- Ýleriye gitmektir. Zaroyan- Ýleriye gitmektir. Leþker- Varlýðýnýz Türk varlýðna armaðan olsun. Zaroyan- Varlýðým Türk varlýðýna armaðan olsun. Leþker- Ne mutlu Türküm diyene. Zaroyan- Ne mutlu Türküm diyene. Leþker- Aferin çocuklar! Sesiniz yine Türk gençleri gibi güçlü çýktý. Hadi atam acele edelim. Daha gezecek çok köy okul var. Çocuklar bizi bekliyor. (Leþker û Beton Kemal diçin) Mamosta- Dün verdiðim ödevi yaptýðnýz mý? Konumuz, Türk çocuklarýnýn geleceðe dair düþleri. Inþallah güzel þeyler yazmýþsýnýzdýr. Yoksa….Seneye yine görüþürüz. Evet Berfin, oku bakalým neler yazmýþsýn. Geleceðe dair düþlerin neymiþ öðrenelim. Berfîn- Ben bir gün büyüyüp öðretmen olacam, öðrencileri soðukta bekletmecem. Onlara Türküm, doðruyum’u okutmayacam. Andýmýzý okumayý hiç sevmiyom…. Mamosta- Hustê te biþikê! Bes e! Bes e! Bu ne saçmalýk…Bir Türk çocuðunun düþü böyle mi olur. Baran! Sen oku! Baran- Ben artýk aþaðýya doðru sarkan ince býyýklý adamlarý köyümde, okulumda, sýnýfýmda görmek istemiyom. Onlar babamý nerede görse, dövüyorlar…Onlarýn kendi köyüne gitmesini istiyom… Mamosta- Heyf e! Heyf e! Aman Tanrým aklýmý kaçýracaðým. Üç senedir ayný sýnýftasýn. Gerizekalý çocuk! Zelal! Zelal- Öðretmenimizin bizi döðmesini istemiyom. Bir gün öðretmenler bizim köyün çocuklarýný sevsin istiyom. Öðretmen Türkçe iyi konuþamýyoz diye bizi döðmecek bir gün. Mamosta- Rebbî tu gûrî be…Daha neler…Kapa çeneni! Agit! Agît- Ben bir gün Ýstanbul’a gidip okuyacam, doktor olacam. Cendermelerin bizim köyde dövdüðü hastalarý iyi edecem. Onlara derman verecem. Kýrýlan kollarýný saracam… Mamosta- Keþmerê heram! Koynumuzda yýlan besliyormuþuz da haberimiz yokmuþ. Sus! Otur yerine! Berîvan! Berîvan- Annemle ben bêrîye, koyunlara gittiðimizde askerlerle korucular bizi hep rahatsýz ediyo. Bizi rahat býraksýnlar, zaten benim kuzumu kesip yediler geçen gün. Ben kuzumu geri istiyom… Mamosta- Malxerabê! Qey tu dîn e? Mehmetçik bir lokma ekmek yemiþ onu geri istiyor. Senin bir þey öðreneceðin yok. Bari git koyunlarýna çobanlýk yap da memlekete bir faydan olsun. Golikvanê! Rojda! Rojda- Ben büyüyünce mayýn bombasýnýn nasýl temizlendiðini öðrenecem. Amcamýn oðlu Hogir’ýn ayaðýný koparan mayýnlarý köyümüzün etrafýndan temizleyecem… Mamosta- Hey bê aqil! Ma o mayýnlar amcan oðlunun malýdýr onlarýn içinde geziyor. Onlar teröristler için oraya konmuþ. Otur! Azad- Bir gün gelecek, pazartesi ve cuma günleri bayraðýn önünde Ýstiklal Marþý okumayacam…Bir gün okulun bayraðýný indirip yerine keskûsorûzer bayraðý dikecem. Abem gibi ben de çiyaya gidecem. Mamosta- Xwedê te nehêle! Paþam! Paþam! Türk gençliði elden gitmiþ! Paþam! Yetiþ! Memleket bölündü, parça parça oldu. Çakýl taþlarýný bile alýp götürdüler… (Wê demê zarok dest bi stranê dikin) Agit- Hun dixwazin bibin kolê? Zaroyan- Na! Na! Na! Agit- Hun dixwazin bindest bibin? Zaroyan- Na! Na! Na! Agit- Hun dixwazin belengaz bin? Zaroyan- Na! Na! Na! Agit- Hun dixwazin Tirkî hîn bin? Zaroyan- Na! Na! Na! Agit- Hun dixwazin bibin leþker?
__________________ |
|||||||||||
|
|
|
|
08-12-2006, 05:59 PM
|
#3 (permalink) | |||||||||||
|
Zaroyan- Na! Na! Na! Zaroyan û Agît- Weke werin top bin dora min/ Guh bidin strana min/ Her bijî hevaliya me/ Her bijî hevaliya me/ Em hewar kin ber serokan/ Pêþkêþ bikin vê stranê/ Em hewar kin ber serokan/ Pêþkêþ bikin vê stranê… Agit- Hun dixwazin serfiraz bin? Zaroyan- Belê! Belê! Belê! Agit- Hun dixwazin aþitiyê? Zaroyan- Belê! Belê! Belê! Agit- Hun dixwazin azadiyê? Zaroyan- Belê! Belê! Belê! Agit- Hun dixwazin welatê xwe? Zaroyan- Belê! Belê! Belê! Agit- Hun dixwazin Serokê xwe? Zaroyan- Belê! Belê! Belê! Zaroyan û Agît- Weke werin top bin dora min/ Guh bidin strana min/ Her bijî hevaliya me/ Her bijî hevaliya me/ Em hewar kin ber serokan/ Pêþkêþ bikin vê stranê/ Em hewar kin ber serokan/ Pêþkêþ bikin vê stranê… Epîzota Dayik (Dayik li ber reya gund sekiniye. Mirovên ku ji wir derbas dibin bi wan re dixwaze bipeyive, ji wan re qala qîza xwe bike. Pirsa gora lawê xwe bike. Di destê dayik de þitlek heye. Dixwaze ku vê þitlê biçîne axê. Lê ew ax evqas ne erzane. Axê ku dayik lê digere divê azad bê, divê hêjayî jînê be. Dayik pirsa azad bûna ax dike ji mirovan re…) (Dayik rastî qoriciyek dibe) Qoricî- Xêr e pîrê? Tu çi dike li vê derê? Dayik- Ez ji dur ve hatim. Ez li qîza xwe digerim. Qoricî- Tu keçek xerîb min li vara nedîtiye. Heke keçek xerîb li van deran bigeriya minê bidîte. Qey ez kor im, ezê keçek teze nebînim. Dayik- Bi rastî ez him li qîza xwe, him jî li axek azad digerim. Qoricî- (Dikene) Ez bawer dikim vê pîra dîn e. (Bêdeng dibêje) Te got “axek azad”…(Carik din dikene) Ma ax azad dibe? Dayik- Ji bo çi nabe ma? Qoricî- Mirov azad dibe. Mirovê azad jî ez im. Ez dikarim her tiþtî bikim li van deran. Ez azad im. Ez dikarim qîzek çarde salî ji xwe re bînim. Ez kîjan keçikê bixwazim ez dikarim birevînim. Bi telîsan perên min hene. Li vir herkes ji min ditirse. Dayik- Min ji te re negot perên te hene an tunene, tu xwediyê vî gundîyî an na, gelo tu dikarî keçikên çarde salî ji xwe re bike jin an na. Min pirsa axek azad kir ji te re. Qoricî- Derdê te jî ax e qey. Va ye ax! Heta ku tu dikarî bibînî evan axan giþ ya min in. Gund giþ ya min e. Zevî, bexçe, rêz, dahl her tiþt ya min e. Va ye ji te re ax! Hela bibêjî te çi bike ji axê? Dayik- Ezê þitlek biçînim. Þitla azadî! Qoricî- Binêre! Dîsa got azadî. Bila be! Tu azad e. Min azadî da te. Tu li kîjan derê dixwaze biçîne þitla xwe. Dayik- Gelo azadî evqas erzan e tu didî min. Azadî malê bavê te yi tu didî xelkê. Te qet berdêla vê azadiyê daye? Qoricî- De bes e lê? Min got pîr e, yextiyar e, ez dilê te neþikînim. Lê belê tu illehîn dibêjî dilê min biþikîne. Berdêl çi ye? Helbet min berdêl daye. Dayik- Te çi berdêl daye? Qoricî- Ev çend sal e ez li vî gundî me, tifing destê min de li dijî terorîstan þer dikim. Xulkê min teng neke. De zû vê þitlê biçîne û biceheme. Pîra nalet. Dayik- Nalet û kuzilkurt ha. Benamûsê xeram. Kuçik haw ha! Qoricî- Bi min re wisa nepeyive ha! Dayik- Ez vê þitlê li axa teye kirêj naçînim. Ji bo vê þitlê axek pakij, avek pak û delal hewce ye. Axek gemarî û xwîn ne hewce ye. Ji bo vê þitlê tîrêjên rojê hevce ye, siya tifinga te ne hevce ye. Qoricî- Tu hîþê xwe winda kiriye. Ew cîhê ku tu ji bo vê þitlê behs dike ew der cinnet e. Hey pîr a bêaqil. Ma kî cinnetê dîtiye tê bibînî. Dayik- Heta ku wê cinnetê bibînim ez qet nabettilim û namirim. Qoricî- Binêre hîn jî dipeyive. Here ji vir. Wê þitlê tu li ku derê diçînî biçînî. Gelo destûra vê þitlê heye. Ji bo vê þitlê te ji kê destûr xwestiye? Kaxizên te hene. Xwedê neke, ev sitla terorîst tiþtekî xirab neyîne serê min. De here ji vir. Dayik- Ma tu zilamî? Tu bi xwîna birayên xwe dijî. Nanê te bixwîn e. Rebbî tu nesitire! Xwedêyo! Kebhetek bînî serê vî keþmerî! Xwedêyo kezeba wî perçe perçe bike! Goþtê wî li sergoyan belav ke! (Wê demê þivan ji wê derê derbas dibe)
__________________ |
|||||||||||
|
|
|
|
08-12-2006, 06:01 PM
|
#4 (permalink) | |||||||||||
|
Þivan- Çi bo pîrê? Vî keþmerî li te tade dike? Wey rebbî…Rebbî sûtê te biþikê! Tu xêrê ji jîyana xwe nebîne!
Qoricî- Pîra dîn terê nedikir îja þivanê dîn hat. Ez diçim nalet li we her dûyan jî bê! Dayik- De here lo…Dîn tu yî! Þivan- Pîrê tu ji bo çi bi vî qoricî re þer dikir? Dayik- Min jê re pirsa axek azad kir dikira li min xista. Min got ez dixwazim vê þitlê li axek azad biçînim ew min fam nekir. Þivan- Te pez daniye ber gur. Ew çi dizane azadî çi ye. Tiþtê ku tu dixwazî pir dijwar e. Di dîrokê de gelek mirov axekî azad geriyaye. Eeeeeeee….Hela ji min re bibêjî derdê te çi ye? Dayik- Derdê min giran e berxê min. Gelo tu dikarî saloxek bide min an na. Þivan- Ez her tiþtî dizanim, her kevirî, her darî, her þitlî, nas dikim…Hayê min ji her tiþtî heye. Ez dikarim te jî hayedar bikim. Dayik- Ez li keça xwe digerim. Berî çend salan bibû heval. Li dijî dijmin þer dikir. Xeberek hat ku gotin “keça te sehîd bûye”. Gelo rast e ne rast e ez dixwazim saloxek bistînim. Þivan- Keça te çend salî bû? Dayik- Hivde! Þivan- Keçeke ciwan…Le navê we çi bû? Dayik- Navê wê ya rastî Gulîzar bû. Le hevalan jê re digotin Tolhildan… Þivan- Te got Tolhildan! Dayik- Qey tu keça min nas dikî? Ez qurbana te bim ji min re bibêjî! Þivan- Hela bisekinî! Hêdî! Ezê bibêjim. Sebir bikî! Li vê derê herkes wê nas dike. TOL-HÝL-DAN…Gerîlayek bi nav û deng bû. Dayik- Çi bû ji qîza min re…Bibêjî! Þivan- Qîza te baþ e…Qet xem neke… Dayik- Niha li ku ye? Gelo sax e? Þivan- Gohdar bike! Bi sebir be! Min qîza te berî sê mehan dît li vî çiyayî…Wê þeva bimbarek qet ji bîra min naçe. Ez li kêleka çiyê bûm. Min got ez ji xwe re limêja xwe bikim. Ji niþka ve erd hejiya ji dengê tank û topan…Her der leþker bû. Bi hezaran leþker hati bû. Ji dur ve min meze kir. Leþker li deþtê dora çend hevalan girti bûn, loma evqas leþker hati bû. Dayik- Qîza min çi dikir? Þivan- Destê wê de keleþek hebû, gulle berdida dijmin. Leþker nikaribûn bi ser de biketana. Þer demeke sekinî. Dawiyê bi hezaran leþker hatin ji bo alikariyê. Min got heval qet nikarin xwe xilas bikin ji vê kêmînê. Dayik- Te her tiþtî dît? Þivan- Belê min bi çavên xwe dît. Rewþa hevalan her ku diçe dijwartir dibû. Ji niþka ve ji her aliyê ezman stêrk liviyan. An li erdê bûn, an li ezman. Weke kiyamet bû…Ji her derî stêrk diketin. Her der stêrk bû. Bi carekê qêrînek qetiya û ro teqiya. Her der bi tîrêjên ro ronî bû. Ji nav wan tîrêjana kalek derket. Por, simbêl û riya wî spî. Kalek pîrozî…Dema ku ew kal çû cem hevalan leþker giþ weke kevir matmayî man. Qet neliviyan. Ew kalê pîroz ji destê hevalan girt yek bi yek…Û hêdîka wan firand hewa û pev re çûn Çayê Qafê…Min qîza te jî dît…Piþtî ku heval û kalê pîroz firiyan, çûn serê Çayê Qafê û winda bûn, hîþê leþkeran hat serê wan. Weke dînan li dora xwe neriyan…Le nikarîbûn tiþtekî bikirana…Ez bawer dikim ew kal, Baz Evdilqadir Geylanî bû an jî Hizir bû…Heval jî bûn derwêþ…Niha kêfa te hat ne…
__________________ |
|||||||||||
|
|
|
|
08-12-2006, 06:02 PM
|
#5 (permalink) | |||||||||||
|
Dayik- Ev çîrokek baþ e, xwezî rast bûya…Tu jî nizanî…Kes nizanî çi bi serê qîza min hat. Gelo sax e, an na…Min qîza xwe nedît…Min ji qîza xwe re gorek nedît…Min ji vê þitlê axek nedît…
(Dayik ber bi temaþevanan diçe. Di destê wê de sê þitl heye…Þitlan dide temaþevanan û ji wan re dibêje) Dayik- Vê þitlê di axek azad de biçînî. Heke tu axek azad nebînî wê ev þitl bimire. Wê demê tê jî bimirî. Wê demê emê jî bimirin…Heke þitlek bêyî axek azad nikaribe bijî mirov çawa bikaribe bijî…. Axek azad hevce ye, axek azad…Gorek azad…Avek azad…Ji bo zoarokên azad…Azadî hevce ye….. KEÇA MIRÎ (Çerçî tê ber sehnê û nûçeyek dixwîne) Nuçe (Haber)- 20 Ekim 1999 tarihinde Bismil’in Kiraç köyünde korucubais Mehmet Kiraç tarafindan tecavüz edilen ve hamile kaldiktan sonra Diyarbakir’daki bir akrabasinin yaninda kalan 15 yaisndaki Gülistan Mercan önceki gün amcasinin oglu tarafindan Diyarbakir, Besbaglar semtinde öldürüldü. Cinayeti isleyen Ömer Mercan, “Namusumuzu temizledim” dedi…. Çerçî- Belê ev nûçe qala keçeke panzde salî dike. Ew keç ku berî salekê li Farqînê ji alî cerdewanan ango ji alî qoriciyan hatibû xerimandin. Pistî ku qoricî dest avêtin namûsa Gulê û wê bi ducan kirin Gulê ji serma xwe çû Amedê. Gulê xwest ku zarê xwe li durî çavên gundiya bîne dinê. Kes qorîciyan nexwist hefsê. Pismamê Gulê rojekê çû Amedê û Gulê da ber gulleyan. Gulê jiyana xwe ji dest da…Xwîn û îsra memikên Gulê tev li hev bûn. Namûs paqij bû. Jiyan paqij bû…Ev çîroka Gulê ye… (Gulê tê ser dike. Bi govendek nujen li ser dikê ye. Hinek dileyize û disekine) Gulê- Min dixwest ji we re çîrokek xwesik bigota. Lê belê çîroka min çîrokek sikestî ye. Çîrokek winda ye…Bi rastî li Kurdistanê çîroka kê baþ e ku ya min jî baþ be. We digot bira Gulê qet qala xwe neke. We digot Gulê mir…Gulê jî, malbata wê jî, gundiyên wê jî, herkes xelas bû… Tistên ku ezê ji we re bibêjim ez bawer dikim hun naxwazin bibihîzin. Lê belê êdî bes e, bihêlin bira Gulê biaxife. Destûr bidin bira Gulê derd û kelemên xwe ji we re bibêje. Wê roja nalet ez tenê li malê bûm. Dê û bavê min çû bûn rezê. Diya min got “Keça min nîvro ji me re nan bîne” Pistî ku dê û bavê min ji mal derketin ew mirovê bênamûs hat. Qoricî Miheme bû navê wî…Cîranê me bû. “Got kes heye li mal” min got “Na!” Got “Bas e” Got “ez tî me av bide min” Ez çûm ji bo av bînim ji niska ve ket hundir û derî girt. Min got “Çi bû?” Tistekî ne got. Weke gurek har li min dineriya. Min got qey dîn bûye. Çavên wî sor bibûn…Xwe avêt ser min. Min xwe pas ve avêt. Careke din xwe avêt ser min…Ez reviyam. Min destê xwe avêt derî. Bi carekê bi stuyê min girt û min avêt erdê. Min jê re got “Ji bona Xwedê dest nede min, ez hîn zarok im.” Got, “Bas e, qet xem meke tê niha bibe jin.” Dest avêt doxîna min….Tenê min hawar kir…Kes tune bû…Ez tenê bûm… (Di dawiya listikê de her kes tê ser sehnê û pev re tiþtên weke “Em aþitî dixwazin, hun jî dixwazin! Bila kes nemire! Aþitî hewce ye!” dibêjin û lîstik xelas dibe.) Alýntýdýr..
__________________ |
|||||||||||
|
|
|
«
Önceki Konu
|
Sonraki Konu
»
| Konu Araçlarý | |
| Mod Seç | |
Düzenli Mod
|
|
Forum saati Türkiye saatine göredir. GMT +2. Þuan saat: 08:44 AM .
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)
