Cıwann

Hewşa mala Eyo, qerebalix û deng pêketiye, cîran vehewiyane, ji dûr ve Hacî pismamê Eyo bi lezûbez tê, dawa wî di devê wî de ye û bihn lê çikiya ye, bi temenê xwe navosere ye.
Eyo û jina wî Fatê , û Hacî kom bûne.. û hin kesên li wê derê vehewiyane, ..
Hacî- Xêre.. we xêre lo, hewara we bi ezmana ketiye..?
Eyo- Lawê yadê dibêje we xêre..? li cem jina xwe paldaye, û xelk dibezin me û hîna dibêje we xêre..?.
Hacî– Ê, erê we xêre, ka ji min re bêjin.. ka kîne beziyane we, ma min ji destê xwe bûyera we bêhn kirye,?!.
Eyo- Ma te bi dengê me nebihîst ..!?
Hacî - Vaye min bihîst û bi lez û bez ez hatime ..
Fatê - Xêre yabo.. xêre, Eyo û cîranê me Camo rabûne hev, ji bo deynê birayê wî Hemo..
Eyo- Keçê devê xwe bigre, qîza niza çi, ne eve mebesta min e lê, ro li nîro mafê me bê xwarin, qene mêr li dunyê neman e ..!!
Hacî- Dîsa ev Camo ye.. qene cara din jibîr kirye, ezê çavê wî derînim, heger xwîn nerije nabe, ez erê nakim tucarî, ka li kuye? bila kes navbênçîya me neke.. ya ewê xwedê bi me de yan wê xwedê bi wî de.. law sax nemirî û êrîşî pismamê min dike, ka bide pêşiya min...?!
Fatê- Nifret li Nebîs bîne.. Hacî, ya rast Eyo serê Camo şikandiye û xwîn jî pêde aniye..
Hacî- Ê.. çê-xweş kiriye, lê ne bese ha, divê em çavê gelekan pê bişkînin, wa.. qene em ne mêrin û ne ji pişta mêra ne..?! ma em ne Kurdên çiyayîne ..?!
Eyo- Kuro ne eve mebesta min, divê em mafê xwe bi destê xwe bistînin, divê em xanî û hewşê ji dêvla perê xwe bi-dest-xînin, û min wiha got û min dest pêkir..
Fatê – Ehva.. du-sê nefer leşkerê welat bi Camo re hatine, xuyaye çûye gilî yê xwe kirîye.
Eyo - Ê.. û dawî yê emê çibikin û emê çawa bikin.. ha ..
Hacî - Ê.. ev jî heye, ma ezê ji tere bihêlim vê yekê law Camo?.. heger rok di jîna min de ma be ..
Eyo – Bi xwedê ezê birevim û xwe bidim alîkî ango xwe veşêrim.. kuro wê bi ser mafê me de, me bi lêxistinê bikujn ..
Fatê - Giran be Eyo.. xwedê ji te razî be.. Serleşker – Kî ji we Eyo ye..!?
Hacî- Ma bê silav ?, silav ji bo xwedê ye..
Serleşker – Tu huşbe, kuro tu kîye..? qene tu ye Eyo, ma dunya berî berdane.. hûn sawa dewletê nakin.. yelahh bide pêşya min, û tu jî were bi min re.
Hacî - Ya pêşî ez ne Eyo me, û ya didiwan ; ez dibêjin ji bo çi ?.. ha.. yê min çiye.?!
Serleşker – ( bi zirt ) Ne peyvek kêm û ne yek zêde.. ka tev de bidin pêşiya min, hûnê li wir mebestê nas bikin ..

* * *

2 – Berê Dawîn
Odak dadgehî, Serdadmendkar û Eyo û pismamê wî Hacî û Camo jî li hember wan in.. û hin kesên din civiyane an li pêşiya hevin.

Dadmend : Bi navê yazdanê dilovan, em dest bi civîna dadgehî dikin, Camê Bavî û Eyûbê Xerzî , fermo kin ber bi min de, ( herdu kes ber bi masê ve dirin û hember dadmend disekinin ) tu xwe bide nasîn û bi dûv’re tu jî xwe bide nasîn, û her yek ji we çîrok û bûyera xwe ji min re bêjin, fermoke şipya raweste Camê Bavî û bi kurtî bêje.. û kes di ber hev re nebire, ta peyvên xwe xelas bike ji bo ez xweşik fêm bikim..?!
Camo – Ezbenî, ez di bextê te û xwedê de me Eyo, ango Eyûbê Xerzî stemkariyê li min dike, û ew û lawê apê xwe Hacî ducaran beziyane min, an tu kesekî min tune ye û ez bi hêvîme tu alîkare bi dadiyê re .
Dadmend – Başe.. başe, çawa stem-karîyê li te dikin.. ka bêje ?.. law.( dizîvire ser Eyo ) kuro tu çawa stemkarîyê lê dike, ka daxwaza te jê çiye..!?
Eyo– Ez qurban, min tu stemkarî lê nekirî ye, lê belê mafê min xwariye, û ez li vir ji te bi hêvî me ku doz û daxwaza min bi dadî tu bi cih bîne..!?
Dadmend – Xuyaye doz û daxwazî heye, ne pevçûn tenê ye, ka bêje bi kurtî da li te guhdar bim ..?!
Eyo - Bi rastî ez qurban, deynê min lê heye, û ez bi serbestî doz dikim, ji ber ku ji min re divê, lewra deynê kesan jî li min heye û divê ez bidim wan, lê ew dide virra û tiştekî nade min.
Dadmend - Çima Camê Bavî tu deynê wî nadêyê.?!
Camo– Ezbenî.. çi deynê wî li min tune ye, û ez bi tûm wî nasnakim.. ji ber deynê wî - wek ew dibêje – li birayê min Hemo ye, û Hemo jî ev du mehin li SerXetê di zindanê de girtîye, di ber mal-cawê wî de ..
Dadmend - Çawa.. çawa .. !?
Camo– Mamoste ; wek tu dizane kar ne şerme, û birayê min Hemo mal-caw ji dikana Eyo dikire bi ta firotinê, ango herdu ji kar-xebata xwe bi hev re havil û sûde digrin, û bi rastî -ezbenî- ez jî vî karî dikim, lê mexabin qedera birayê min xirabû û bextê wî reşbû, ku hate girtin û nizam bi çiqas dem ceza bû, li vir û li wir Eyo ling xistiye ser min; ku xanî yê xwe ez di ber deynê nedîtî de bidim, û ez û zarokên xwe, û yê birayê xwe li zikak û çolan bimînin, mitêl û livînê xwe li ser pişta demê raxînin.
Dadmend- Ê.. başe, û mafê xelkê badihewa ye.!! û ...
Camo – Na na ezbenî, min şaş fêmneke, kes xwe ji heqîyê nade alî, û haşa ez yan em xwe bidine alî, û ta nuha me mafê tu kesî ne xwariye, ma ne eyb û şerme qey ?, lê ez nizanim birayê min çi ji cem biriye, ya din.. sibehê wê bê, ma wê bi kude here?, wê vegere û mafê xwe – kî be - bi tûma pera wê bistîne.
Dadmend – Ê.. başe, tu dibêje çi.. law Eyûbê Xerzî.. bi rastî tu dixwaze wî ji xaniyê wî derxîne, çima law..?
Eyo – Ez qurban, ez doza mafê xwe dikim, ji ber ku mal-caw, min daye birayê wî di ber xanî de, bi rehîne ( giraw ) ta mehekê ne zêde, ma ezê vî malî bidimê hema wiha boş û belaş bê tiştekî di ber de bigirim ..?.
Dadmend – Erê başe law, di yasê de dibe, we çi kaxez di nav bera xwe de nivîsiye ?.
Eyo– Na ez qurban ne hewceye, ez dibêjim ev di navbera me de ye.. a, ha ..
Dadmend – Tu divê çi bêje ?!, hela raweste, bi olî divê du dîner (dêdevan) hebin li nav bera we, erê raste an na.. ?!
Eyo – Erê raste mamoste.. lê ..
Dadmend – Kîne bînerên te, ka wan bîne zû.. ! û tu Camê Bavî nediyar bû li wir ser bazarê..?!
Camo – Na ezbenî, ji binî hayî û gumana min tune ye ji vê bazar û çalakiyê bi tûmî.
Dadmend – Kanîn bînerên te, Eyûbê Xerzî.. ?
Eyo – Erê ez qurban erê, ehva yek ji bînerên min ( destê xwe bi alê pismamê xwe de nîşan da ), û yê din jî bi temîna ew hatîye girtin ango di zindanê de ye, bi Hemo re heval rê bû, ji ber li cem min –li dikanê– rûniştî bû, gava min mal-caw dayê.
Camo– Ezbenî.. na, ne ..
Dadmend – Hişbe, - ( nîşanî Hacî dike )- tu lo, were bi vir de, ka rê jê re vekin bira bi ber min de bê..! ka were û xwe bide nasîn..
Hacî - Ez Hacîyê Xerzî me û.. ez.. ha ..
Dadmend – Rast bêje law, xwedê di ser te re ye, û berî her tiştî jî tê sûnd bixwe.. guhdar be li pirsa min, û li gorî wê bersivê bide, ne kêm û ne zêde.. te baş famkir law..
Hacî- Belê ezbenî.. belê ..
Dadmend – Hacîyê Xerzî tu pir caran dire dikanê cem Eyûbo ..?!
Hacî- Car- carna ez derim cem Eyo.. û..
Dadmend– Başe.. tu bîner bû ango tu dêdevanbû li ser bazara Eyûbo û Hemo gava mal-caw difirotin hev .
Hacî - Erê bi xwedê.. pir cara min didît li wir bû, min didît Hemo dikirrî û Eyûbo difirot.
Dadmend – Başe.. bi rastî te dît bi çavê xwe û te bihîst bi guhê xwe, ku Eyûbo mal-caw da Hemo bi rehîna(mişxane) xanî ta mehekê, ha.. ka bêje, li min binêre, û destê xwe nede xwêdana anya xwe.. bi rastî ev bazara dawîn li ber te çêbû..?.
Hacî - ..Ya rast-rast na.. na mamoste li ber min çênebû – Erê çima derew – ez nizanim çi di navbera wan de çê bibû..?!.
Eyo –Kuro tu çi dibêje, ma tu ne li wir bû ? ango tu li cem me, li ser bazarê diyarbû.
Dadmend – Hişbe Eyûbo ta ez bêjim.. ne peyvek kêm û ne yek zêde, ta xweşik fêr bibim.
Eyo – Kuro bêje erê.. ُ(di ber xwe de) kuro peyva xwe biguhere, tu dizane te nuha min winda-kir, haho ji ber te..
Hacî– Na wilo .. Tiştê dizimin min gotiye, û ne tiştî din.
Camo– Binêre mamoste Eyo çi dibêje..
Dadmend – Bê deng, binêre Eyûbê Xerzî, ezê te du rojan û şevekê di zindanê xînim, an sed perî bedêlî bide, çimkî te dest dirêjî Camê Bavî kiriye û dadgeh bi xwe re mijûl kiriye, ji vir here, û carek din ez riwê te li vir nebînim, û li ser vê kaxezê imze û muhr bike, çi îşê xwe ji kesekî nîne û nexasim Camo, ango ji Camo jî pûmê bixwaze ku carek dinê wiha neke, de ji vir tev de top bikin, ta deyndarê te bê û hûnê bi hev re bigihên çarekê, ev çi ye, heger ne çav-sorî ye.. bi xwedê .
Eyo– Temam efendî temam ..
Dadmend– Dadgeh kuta bû ..
* * *

3 – Berê Ancam
Zaboq- li ber derfeta derî, yek bi hundur de dere, û yek bi derve de, Eyo û Hacî bi hev re ne.
Eyo – ( ji pismamê xwe re bi zirzî dibêje ; )
Kuro te çi digot, tu çi dibêje ?, tu dizane te niha ca min, te mafê min inakir, û te mala min wêran kir, xwedê ji te re nehêle lo..!
Hacî - Bes kuro, ma min ne rast digot.. ha, ma te divê ez derewan bikim di vî fermanî de ji bo te, ?!! ev rastiya ez xwe pê payedikim liber xwe.
Eyo - Ê.. erê, wê çi bi te bihata. dev-kurimî .. lawê Zeyna dîn, çi ne çi.. ez deyndar derxistim.. ango sûclî û tawanbar derketim.. law min digot tê alîkariyê bi min re bike, go pismamê mine lawê tirrê.. lawê Zeynoka-dîn...
Hacî- Kuro bes peyvên çewto-mewto bike, lawê kevnê, çaxa şerbû ez pî bi pî bi te re bûm, serê min bi serê te re dihat şikandin, law gava bibe rastî û sincî, an wijdan û bawerî - ez bextê xwe bi te nadim.. çavê xwe veke .
Eyo – Lawê çirrê, got rastî û bext, kuro rastî û wijdan kurke li xweke û ji xweke gava dema xwe.. gava dema xwe biguhere .
Hacî - De here lo..
Eyo – De tu here lo.




alıntı...

__________________

| Üye İmzalarını Görmek İçin Buraya Tıklayarak Kayıt Olabilirsiniz. |