22-11-2006, 09:18 PM
|
#1 (permalink) | |||||||||||||||
|
Çavên te
Dilbera min Dema dilê te di nav ronahiya çavan re herikî dilê min û kete nav stêran hemû çavan xwezî bi govendgirtina mijgûlên çavên te dianîn dema min tu maç kirî giyan pêhatina te min dît çavên texwe dispartine melûliya stêran bi maçkirina te re stêr diketine dilê min tu dibûyî bûka rojê çavên te ji stêran spehîtir dibûn mîna zelalîya deryayê zelal dibûn wê kêliyê neşêm bidime nasîn çavên te bibûne kaniyên bêhempayê gerdûnê ne dixwestin govendgirtina mijgulan raweste ji hezkirina jiyanê mişt bûn bi nêrînên baweriya zarokiyê paqij bûn bi salan avdana çem û rûbaran şa bûn ronahî direşandine ser dîrok û mirovahiyê şevê din guh li helbesta çavên te bûn dilbera min di nav tehliyê de temen diçû bê dengiyeke dirêêêj, dirêêêj….. di çavên te de hebû qîrîn û hewar weke gereke bêdûmahî bû ji bo vê jiyan nîvcûtî ma cara pêşî ku te dilê xwe dayî min berî niha bi salan bû di nav werzê şimamokan de bû gûliyên te şil bûn çavên te bi xunav bûn di destên te de baqekî gulan hebû tu li civanê min di bendîxana bê aramiyê de difûrî Te got bi ketin û derketina dilê min tu ê berz û bilind bibî Dilbera min bi nêrîna çavên te re cure, curên jiyanê min di wan de dît min xwe di wan de şûşt di nav wan de min xwe neqand mîna gula nû pişkivî lêvên te bi dilovanî nêrînên çavên te weke nêrîna hilata rojê ye dil germiyê wê bigire weke gera baxê qedexekirî weke riya dûmahî lê ne wê ye her û her mirov bimeşe Dilbera min dostanî û pêkvebûna me tu pê dizanî ku yekîtiya dijberiyan e? kî dizane dibe ku ji ber vê ye? dema te di nava xwe de nabînim. ne helbest û ne raman hene lê çaxê bayê te tê dişêm paş sînoran bipîvim helbesteke şêrên î tû min ji vê helbestê hez kir di nav vê helbesta mezin de min xwe de xwarin wê şevê li nav baxçên gulan li te digeriyam ji xweşbêhna gulan mest bûm min ji gulan re gazin dikirin min dît pirpirîkên ser gulan jî guhdar dikirin xweziya mina mezin î tu helbesta mina mezin î tu rastiya mina mezin î tu dilbera min te ronahî pêşkêşî min kir ji ronahiya te serxwaş im awaza di çavên te de rêwitiya herî dirêj e trajêdeya mezin î tu dibe ku ji ber vê ye tu caran min xwe ji nebûna te re amade nekir nêrînên te weke ronahiyên di sarincê dan di baxê nazelîn de difetisin min dît destên te ronahiyê digirin di riyên asmanê şîn de stêrka zer li paş çiyan dihila cîhana ronahiyê dibirî bibû pira paşerojê di nav şevê de di nav tehliyê de derbas dibû çerx lê çi dema te bi bîr bînim helbest ji nû ve dest pê dike û jiyan derdikeve tê hişê min li dera helbest û ronahî lê ye hatiye girêdan cîhana min di siya wan çavan de li xwe digere ew kenê te yî tenik di bin konê şevê de û bi dizî jimartina stêran min jî roj girêda da jiyan neyê tarîkirin bi destên xwe neqişê şahiyê li asmên çêkir kenê te di nav helbestê de bi min re ez gîhandime ciwanî û spehîtiya felsefê têrbûn ji êvariya çavên te nabe dilbera min dema li ber ronahiya stêran min tu maçkirî hingivî diherikî di nav lêvan de rêç ji jiyanê re teng dibû di nav xwe de û di çiyan de bi cî nedibû xirexira evînê dima li ser rûyê erdê lê çi di dilê min de heye di parastina rojê de ye di kakilka xwezayê de ye di çav û dilên dildaran de ye dibe ji bo vê be ji bo bigîhîjime te ji te direvim bi wî dengê te yê xweş strana raperîyê guhdar dikim bipejirîne van herdu hevokan bike nav refê dilê xwe bila di bin toza salan de bimînin li wir ji te re hatiye gotin pey bilindbûna wan hevokan rastî tenê di herdu çavan de ye di nav herdu çav kevokan de ye ev çav mirovan dibine mirinê an dibine serkeftinê bûme bendiyê wan çavên te û wê ala serkeftina te min tu di nav dilê xwe de di helbestê de di dostaniyê de di hevaltiyê de di evînê de xwedî kirî dilbera min gulên ji çavên te dikevin di nav wan de ronehiya helbestê heye dinya û dildarî heye kaniya ava jiyanê heye mirovê bi tenê êdî qedirê dildariyê zanê wate jiyana min xeyela dildariya te ye çaxê min tu maç dikirî helbesta dildariyê dibû awaz diçûme cîhaneke nenas Stêr di dilê min de hildihatin bi maçkirina te re gotinên pêşiyan dibûne rast bêhina gezwa çiyan ji devê te dihat bêhna Azadiyê ji gezowa çiyan tê te qet bilbizêkên çiyan bêhn kirine? bêhna wan kulîlkan ji te tê bi te re ewqasî mest im çiyan dirawistin dilê min hesinê keştiya xwe davêje deryayê ew çiya dilêriyê didin evînê jî didin li gel azadiya jînê evîndarî awazeke nayê gotinê evîndarî kenê li ser lêvên lehengên li ber tîrebarê ye peyva wî ya dawiyê ye qêrînên biçûkên nû têne jiyanê ye dibe evîndarî awirên me bin bi bûkên çavan gera bê wate be dilbera min tu bi kersantiya min re wisa bûyî yek û te di dilê min de cih girtiye roj bi rojîtiya xwe neşê te ji wir derînê weke dildariya dûr ku bîranînên wê paqij weke nama evînê hê nehatî xwendin germ gulîyên te neşiyan xwe bi kevokan bidine pejirandin êşa xençera dîrokê di pişta min de zeng girtiye kevoka evîna min tu yî kevoka aramiya min tu yî dilbera min ji min re bêje Di ku dera dil de te veşartiye helbesta me an di nav baxê dil de li seyranê ye tu dizanî jiyan hemû di çavên te de ye heta îro kiryarên ciwan û spehî min dîtî di çêkirina çavên te de min dî tin di nav wan de evîn heye azadî heye rûmet heye rêzdarî heye ji nav ronahiya xwezayê herikîne û hatine dema dikevime nav ronahiya wan li nav stêran digerim neqişên stêran di çavên te de ye dilbera min min tu ji awaz û helbestê afirandî ji ronahiya peyva zanatiyê hêêdî, hêêêdî…… dilooop, dilooop palandî paşî di kûrtiya jîn û ronahiyê de veşartî ez bi te re li ser vê holejînê bextewar im ji ronahiya salan jiyam şilbûna dilê min ji hêstirên çavên te yên pêşî lê wêrekî li gel hemû kul û kovanan zanîna hezkirina evînê ye yên di bin van mercan de helbesta dîroka evînê gotî gewre ye mirov bi evîna xwe re heye an ne li jiyanê ye ji zimanê xwe fire şîrê ku tu didî min hemû astengîyên li pêşiya xwe radikim dilbera min mîna ez ji rayên te hatibim afirandin min tu anîbî cîhanê ji te hez dikim wer dibêjim ji me herdûyan û pê ve kesî din nîne li vê cîhanê dîwar hemû hatine herifandin sînor rabûne li çar terefan kevokên zanistiyê difirin tu weke birca ku neşêm bikevimê li ser hemû riyên min î te derbasî helbestê dikim di nav helbestê de dimeşînim weke zaroka nûhatî te bêhn dikim mîna kulîlkên dara belalûkê bi nazelînî li te dinêrim bê deng dibim cihê helbesta evîna te dest pê dike tu kevoka min a çar çeng î.. tu zeviya min a çar reng î. tu ramana min a çar deng î. tu kaniya pênûsa şeng î. |
|||||||||||||||
|
|
22-11-2006, 09:22 PM
|
#4 (permalink) | |||||||||||||
|
Alıntı:
serçawemına delal  Alıntı:
spasxweş jı dera bawemın 
__________________ |
|||||||||||||
|
|
«
Önceki Konu
|
Sonraki Konu
»
| Konu Araçları | |
| Mod Seç | |
Düzenli Mod
|
|
|
||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Yanıt | Son Mesaj |
| Kürtçe SMS'ler | rojekanu | Sms Sözleri | 69 | 01-12-2008 08:25 AM |
| Kurmancî Tevlîhev | Numberone | Helbesten Kurdi | 12 | 02-12-2006 03:37 PM |
| Sranen Kurdi (kürtçe şarkı sözleri karışık) | Ararat | Şiirler | 0 | 21-08-2006 11:31 AM |
Forum saati Türkiye saatine göredir. GMT +2. Şuan saat: 07:37 AM .
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)
(Türkiye için GMT +2 seçilmelidir.)
