İsyan Ateşi

A SHOCKING ACCIDENT

Jerome: hikayenin kahramanı.
Wordsworth: Jerome’nin okuduğu yatılı okulun müdürü
Sally: Jerome’nin nişanlısı
Jerome’s aunt: babası öldükten sonra Jerome’ye bakan kişi

Hikaye, bir tür biyografidir. Jerome, babasının nasıl öldüğünü ve bunu insanlara nasıl anlattığını, insanların tepkileri anlatmaktadır. Yatılı okulda okurken okulun müdürü Jerome’yi çağırır ve ona babasının başına talihsiz bir kaza geldiğini ve babasının öldüğünü söyler. Jerome babasını fazla tanımamaktadır ve babasını ajan zannetmektedir. Aslında babası pek bilinmeyen ve tutulmayan bir yazardır. Sürekli seyahat etmektedir ve bu yüzden Jerome babasını ajan zannetmektedir. Müdür babasının başına kaza geldiğini söylediğinde Jerome onun bir kör kurşunla öldürüldüğünü düşünür ama müdür gülerek babasının kafasına bir domuz düştüğünü ve öyle öldüğünü anlatır. Jerome’nin yanıtı “peki domuza ne olmuş?” olur.
Jerome, babasının ölümünden sonra halasıyla kalır ve okulunu bitirip çalışmaya başlar. Hayatta tek ezikliği vardır: babasının ölüm nedeni. İnsanlar ilk duyduklarında hep garip tepkiler vermektedirler ve Jerome’yi babasının ölüm nedenini değişik şekillerde anlatma yolları bulmaya itmiştir. Babası nasıl ölmüştür? İtalya’da Nepali’de insanlar balkonlarında domuz ve kümes hayvanları beslerlermiş. Domuzlar balkonda hareketsiz durdukları için çok çabuk gelişirler ve zamanında kesilmediğinde balkonun yıkılmasına neden olurlarmış. Bunlardan birisi Jerome’nin babasının kafasına düşmüş ve maalesef adam ölmüş.
Jerome bütün bu gariplikler içinde bir kız arkadaş bulur ve evlenmeye karar verir. Ancak kızı halasıyla tanıştırmaktan korkmaktadır çünkü halası herkese-yeni tanıştıkları da dahil- kardeşinin nasıl öldüğünü anlatmaktadır. Bütün bu korkular içinde Jerome nişanlısıyla birlikte halasına yemeğe gider ve orada söz dönüp dolaşıp babasının ölüm nedenine gelir. Halası olayı anlattığında kız ilk önce çok üzülür, diğer insanlar gibi gülmez. Ama tepkisi Jerome’nin ki ile aynıdır: “Peki ya zavallı domuza ne olmuş?”

__________________

| Üye İmzalarını Görmek İçin Buraya Tıklayarak Kayıt Olabilirsiniz. |

İsyan Ateşi

HORRORS OF THE ROAD
Hikaye baştan başa psikolojik olarak sorunlu bir kadının başından geçenleri anlatmasıyla geçiyor. Kadın problemli olduğunun farkında değil, ya da başka bir deyişle problemlerinin kaynağının farkında değil. Şu anki problem, kadın sıklıkla birden yere düşüyor ve ayakta duramıyor. Kadın bu olayın ne zaman başladığını anlatmaya başlıyor ve hikaye boyunca konu sürekli dağılıyor ve bir türlü toplanmıyor. Kadın kocasını çok seviyor ama aslında sorun kocasının yaptıklarında. Kocası Nobel ödülü almış bir bilim adamı. Hikaye boyunca anlatılan olayların hepsi Fransa’ya tatile gidip gelirken başlarına gelen olaylar. Kocası tamamen sorunlu ve titiz bir adam. Hızlı bir arabası var ama asla yasal hız sınırının üstüne çıkmıyor, her şeyi ince ince planlıyor. Yola çıktıklarında sürekli gittikleri yol olmasına rağmen haritasız araç kullanmıyor. Hatta bir keresinde çadır kampında kendilerine verilen arsayı ölçüyor ve bunun belirtilenden az olduğunu söyleyerek komşulardan çadırlarını toplayıp kurala uygun kurmalarını istiyor ve tabi kimse kaale almıyor. Kocasının titizliği kadını psikologluk etmiş ama kadın bunun farkında değil. Kocasının takıntılarından birisi de yolda her zaman saat 3’te piknik molası vermesi. Piknik yerinin bulunması, arabanın piknik yerine yakın olması ve bunun zamanında gerçekleşmesi çok önemli yani takıntılı bir adam.
Kadın artık kocasının takıntılarından sıkılmış ve bilinçsizce sakinleştirici alıyor. Mutsuz ama mutlu gibi davranmaya devam ediyor. İnsanların kendisinden çığlık atmasını beklediklerini, çıldırıp kocasına isyan etmesi gerektiğini beklediklerini düşünüyor ama her şeyin yolunda gittiğini ve kocasını sevdiğini söyleyip doktorun odasını terk ediyor. Hikayede başka konuşan yok. Monolog şeklinde başlayıp öyle bitiyor.

__________________

İsyan Ateşi

MING’S BIGGEST PREY

Ming: bu bir kedi ve hikaye onun bakış açısından anlatılıyor
Elaine: zengin ve bekar bir kadın. Tek işi zenginlere hitap eden mağazalarda gezip alış veriş yapmak ve denizde teknesinde gezmek
Teddie: kadının sevgilisi. Kedi ondan o da kediden nefret ediyor.

Olay bir kedinin (Ming) bakış açısından anlatılıyor. Zengin ve bekar bir kadın olan Elaine mağaza mağaza gezip alışveriş yapmaktan ve güneşlenmekten başka bir şey yapmamaktadır. Kedisini çok sevmektedir ve onu gittiği her yere götürmektedir. Teddie ise aylağın biridir ve her nasılsa Elaine’ye yaklaşmayı ve onun sevgilisi olmayı başarmıştır. Ming, Teddie’den nefret etmektedir. Hoşlanmadığı tek insan Teddie’dir. Çünkü o da kediden hoşlanmamaktadır ve bulduğu her fırsatta kediye vurmakta, işkence etmekte ve bir kutuya kapatmaktadır. Elaine yakınlarda ve onu görüyorsa kediye iyi davranmaktadır. Ayrıca Ming Teddie’yi kıskanmakta çünkü Elaine Teddie ile birlikteyken onu unutmakta ve ona sevgi göstermemektedir. Bir gün tekneyle denize açılırlar ve adam yine Ming’i kutuya kapatır. Ming’i kutudan çıkarır ve bir süre sonra kıyıya yanaşırlar. Elaine başka şeyle ilgilenirken Teddie kediyi denize iter ama kedi tekneye tutunmayı başarır. Elaine durumu fark ettiğinde ise kediyi kurtarıyormuş gibi yapar. Kedi Teddie’den nefret etmekte ve hep ölmesini istemektedir. En büyük duası da budur. Hatta adam yüzmek için denize atladığında keşke boğulsa diye içinden geçirmektedir. Kıyıya yanaşırlar ve Elaine’nin evine giderler. Elaine hizmetçiyle konuşurken Ming Elaine’nin yatak odasına gider ve Teddie’nin bir inci gerdanlığı cebine koyduğunu görür. Adam yine kediyi azarlar ve dışarı çıkar. Akşam Teddie çok içer ve sarhoş olur. Sabahtan beri de Elaine ile kavga etmektedir. Elaine çalan telefona cevap vermeye gittiğinde adam terasta yatmakta olan kediyi öldürmeye çalışır ama Ming kaçmayı başarır. Adamın elinden kaçıp saklanan Ming aniden adamın üstüne atlar ve adam korkuyla düşer ve kafasını taşa çarpıp ölür. Ming artık rahattır. Elaine adamı bulduğunda hastaneye götürür ama adam çoktan ölmüştür. Ming artık çok rahattır çünkü en büyük duası gerçekleşmiştir. O rahatlıkla evin keyfini çıkarır. Elaine hastaneden geldiğinde ilk iş elindeki inci gerdanlığı kutuya koymak olur ve yüzünde tatlı bir tebessümle yataktaki Ming’in yanına yatar sevgiyle onu okşar. Ming artık rahattır çünkü Elaine artık sadece onundur.

__________________

İsyan Ateşi

The Children

Mr.Allen:
The Interviewer: Olay hakkında Mr.Allen’la röportaj yapmaya gelen kişi

Büyük bir orman yangını çıkmıştır ve bu yangında Mr.Allen kendi çocuklarını kurtarmak için bölgenin okulundaki çocukları kurtarmaya gitmeyip çocukların ölmesine neden olmakla suçlanmaktadır. Ama durum böyle değildir. Mr.Allen okuldaki çocukları kurtarmak için kamyonuyla oraya giderken yangının oraya uzak olduğunu ve kendi çocuklarını kurtarmak için zamanının olduğunu düşünür ve önce kendi çocuklarını almaya gider. Yüksek bir yerden baktığında, okulun yakınlarında duman göremez ama kendi evinin arkasında duman vardır. O yüzden bu kararı alır. “Siz olsaydınız hangisini seçerdiniz” demektedir. Geri dönüp baktığında okulun alevler içinde olduğunu görür. Alevlere rağmen yoluna devam ancak çocuklar ortada yoktur. Kimse çocukları kurtarmaya gelmemiştir, sadece okulun öğretmenleri birkaçını kurtarabilmiştir. Mr.Allen’a göre asıl suçlu kendisi değil; Orman komisyonu, Eğitim Bölümü ve Burt’s Creek’teki herkesti..

__________________

İsyan Ateşi

MABEL

George: 7 yıl nişanlı kaldıktan sonra evlenebilen adam. hikayenin kahramanı
Mabel: George'nin 7 yıllık nişanlısı
Secretary of the Club:Hikayeyi anlatan kişi.

George ve Mabel, George eve dönmek üzereyken nişanlanırlar. George Burma'ya geri döndüğünde 6 ay içinde evlenmeye karar verirler ama zorluklarda, sıkıntılar birbirini takip eder. Mabel'in babası ölür, savaş çıkar ve George uzak bir yere görevli olarak gönderilir. Böylece 7 yıl geçer. Mabel'in gemisinin geleceği sabah George’un kafası karışır, Mabel’i 7 yıldır görmemiştir ve şuanda nasıl bir kadın olduğunu bilmemektedir. Bu durumda evlenemem diye düşünür. Ama 6000 millik mesafeden evlenmek için gelen bir kadına bunu nasıl söyleyebilirdi? Bu sırada Singapur’a gitmeye hazırlanan bir gemi gördü limanda ve Mabel’e göreve çağrıldığını yazan bir not bırakarak bavulsuz, eşyasız bindi gemiye. Singapur’a vardığında orada bir telgrafla karşılaştı. Telgraf Mabel’dendi, onu anladığını ve merak etmemesini söylüyordu. Mabel’in kendisini takip ettiğinden şüphelendi ve gemi seyahat şirketine bir telgraf gönderdi. Şüphesi doğruydu çünkü yolcu listesinde Mabel’in adı vardı. Hiç vakit kaybetmeden Bankog’a gitti. Sonra Bankog’ta Mebal’in onu bulmasının kolay olduğunu düşünerek Saigon’a gitti. Saigon’a gitmek 5 gün sürerdi ve Mabel bunu göze alamazdı. Ama Saigon’daki oteline yerleştiğinde onu bir telgraf beklemekteydi. Elbette Mabel’den. Oradan HongKong’a daha sonrada Manila’ya ordan da Shangai’ya gitti. Shangai de güvensizdi. Oradan da Yokohama’ya gitti. Yokohama’daki oteline Maabel’den bir telgraf geldi. Hâla takip ediyordu. Tekrar Shangai’e gitti. Ordaki barda da onu bir telgraf beklemekteydi. Hemen Chanking’e giden bir bota bindi. Bir sonraki bot ancak 6 ay sonraydı. Ordan da Szechuan’ın başkenti Cheng-tu2ya gitti. Buraya ancak karadan gidilebilirdi ve bir kadın buna cesaret edemezdi. Burası Tibet sınırında bir yerdi. Mabel onu burada asla bulamazdı. Orada bir arkadaşına rastladı ve onunla kalmaya başladı. Bir sabah kaldığı lüks evin kapıcısı içeri girdi, ardından da Mabel. Hiç değişmemişti, hala güzeldi. Mabel: hiç değişmemişsin, erkekler 7 yıl içinde çok değişebilir. Örneğin kilo alabilir ya da saçları dökülür. Bu korkunç olurdu. Daha sonra Gerorge’un arkadaşına döndü ve banyo yaptıktan hemen sonra George ile evleneceğim dedi. Ve Çin’in bu ücra köşesinde evlendiler.

__________________