Cıwann

14’ê tîrmehê, 26 salvegera destpêkirina berxwedana rojiya mirinê ya girtiyên PKK’yî ye. Ji kadroyên pêşeng ên PKK’ê Mehmet Xeyrî Dûrmûş, Kemal Pîr, Alî Çiçek û Akîf Yilmaz, berî 26 salan, li girtîgeha Amedê, li hemberî wehşeta cûntaya 12’ê îlonê, dest bi rojîya mirinê kirin.

Rêveberîya cûntaya 12ê Îlonê, ji bo têkbirina îradeya pêşeng û girtîyên PKK’yî, ketibû nava hewldanan û ji bo bigihêje armanca xwe, Girtîgeha Amedê jî, wekî navendek hilbijartibû. Rêveberiya cûntayê, ji bo bigihêje armanca xwe hemû rê û rêbaz bikaranî û bi hemû şêweyên êşkenceyê, dixwestin girtîyan, ji kurd û PKK’yîbûna wan poşman bikin.

Rêveberîya cûntayê, ji bo vê armanca xwe jî, rêveber û kesên taybet şandibûn girtîgeha Amedê. Cûnta, dixwest bi hemû awayên êşkenceyê, hesret û hêvîya azadîyê ya di navbera salên 1970 û 1980an de bilind bûbû, di kesayetîya girtîyan de têk bibe. Lê belê, pêşengên PKK’ê, bi berxwedanê ev daxwaz, di qiriqa rêveberîya cûnta de hişt û bi destpêkirina ‘Rojîya Mirinê’ jî di dîroka berxwedana Kurdistanê de, rûpeleke nû vekirin.Girtîyên PKKyî yên li girtîgeha Amedê, li hemberî êrîşên rejîma 12 Îlonê û polîtîkayên îmha û înkarê yên li ser gelê kurd, biryara pêvajoyeke nû dan. Endamê komîteya navendî yê PKK’ê Mehmet Hayrî Dûrmûş, di 14’yê Tîrmeha 1982yan de, di rûniştina li Dadgeha Ewlekarîya Dewletê ya li Amedê de, bal kişand ser êşkence û pêkanînên dij-mirovahî yên li girtîgeha Amedê û biryara berxwedana 14’ê tîrmehê eşkere kir. Piştî Dûrmûş, Kemal Pîr, Akîf Yilmaz, Alî Çîçek, Mûstafa Karasû, Fûat Çavgûn, Alî Kiliç, Bedrettin Kavak û Hamît Kankiliç jî, tevlî rojîya mirinê bûn. Di encama çalakiyê de, Kemal Pîr di 7’ê îlonê, Mehmet Hayrî Dûrmûş 13 Îlonê, Akîf Yilmaz 15 Îlonê û Alî Çîçek jî 17 Îlonê de jîyana xwe ji dest dan. Mehmet Hayrî Dûrmûş, Kemal Pîr, Akîf Yilmaz û Alî Çîçek bi vê çalakîyê, di dîroka berxwedana Kurdistanê de, rûpeleke nû vekirin Ji pêşengên berxwedana 14’yê Tîrmehê Mehmet Hayîr Dûrmûş, xwestibû li ser gora wî; `Deyndarê gelê xwe ye` bê nivîsandin Gelê kurd jî vê gotina wî wekî peyama bilindkirina têkoşînê qebûl kir û îro bi çalakiyan hewl dide pêwistiya daxwazên wî bi cih bîne.

NAVENDA NÛÇEYAN


Ew ji bo me rûmet û şeref e

Malbata qadroyê pêşeng ê PKK’ê Alî Çîçek ku ji bo protestokirina bêrûmetkirina mirovatiyê, bi hevalên xwe re bi çalakeya xwe dîrok nivîsandin, anî ziman ku Çîçek, ji bo wan rûmet û şeref e.

Zîndana Amedê bi işkenceyên ku rûmeta mirovatiyê perçiqand û bikaranîna awayê îşkenceyên cur bi cur, wekî navenda îşkenceyan di dîrokê de cihê xwe girt. Li hemberî îşkence û bêrûmetkirina mirovatiyê, çalakiyên dîrokî jî ji aliyê şexsiyetên dîrokî ve hatin lidarxistin. Ji wan şexsîyetan yek jî Alî Çîçek bû. Malbata qadroyê pêşeng ê PKK’ê Alî Çîçek ku ji bo protestokirina bêrûmetkirina mirovatiyê û îşkenceyên Esat Oktay Yildirim ên ku ji aliyê dewletê ve hatine morkirin bi hevalên xwe re bi çalakeya xwe dîrok nivîsandin, anî ziman ku Çîçek, ji bo wan rûmet û şeref e. Alî Çîçek, M. Hayrî Durmuş, Kemal Pîr û Akîf Yilmaz, li hemberî teslîmgirtina îradeya mirovatiyê ya bi rêya îşkenceyan, di 14’ê tîrmeha sala 1982’an de greva mezin a rojiya mirinê destpê kirin û di vê çalakiyê de jiyana xwe jidest dan. Zîndana Amedê yan jî Guantanamoya Tirkîyeyê, bi bêsînoriya îşkenceyan, wekî akademiyeke îşkenceyan hate bikaranîn. Alî Çîçek jî, girtiyek ku rastî îşkenceyên herî giran hatibû ye. Malbata wî jî di vê çaroveyê de rastî zor û zextên dûdirêj hat. Lê dîsa jî li gorî wan Alî ji wan re rûmet û şerefeke mezin e. Birayê Alî Çîçek ê bi navê Mehmet Çîçek, diyar kir ku Alî di zarokatiya xwe de wêrekek mezin û xwedî mêjiyekî zelal bûye. Çîçek, wiha dom kir: “ Mirovekî pir dirûst û bi namûs bû. Ku li deh hevalên wî yên jin hebûna jî wî ji xwişkên xwe pirtir qîmet dida wan. Zîhniyeteke xwe wisa hebû. Di sala 1978’an de me ji wî re xaniyek girt ji bo ku biçe dibistanê. Bi hevalên xwe re dima. Lê di sala 1979’an de hate girtin. 15 rojan li Girtîgeha Rihayê rastî işkenceyan hat. Wê çaxê Riha girêdayî Rêveberiya Edeneyê bû û piştre ew û 3 hevalên wî anîn Edeneyê.”

Mehmet Çîçek piştî çend salan, diçe Navçeya Ceyhana Edeneyê û di karê zebeşan de dixebite. Di vê demê de Alî jî tê ba wî û bi hev re kar dikin. Piştî demeke kin jî, Alî tevlî PKK’ê dibe û di sala 1979’an de tê girtin.

‘Em hertim rastî zext û zordariyan hatin’

Çîçek, destnîşan kir ji ber ku birayê wî tevlî PKK’ê bûye, li her bajarî rastî zext û zordariyan hatine. Çîçek axaftina xwe wiha domand: “Wê demê piştî ku tevlî partiyê bû, nehat malê. Zirara wî negihîştiye tu kesan. Ger ku yekî/ê niheqî li wî bikira, tu caran bê bersiv nedima. Em di salên piştre jî her tim rastî zextan û serdegirtina malan hatin. Armanca wan, azadiya gelê kurd bû. Qet ji bo mafên xwe yên takekesî nexebitîn. Tenê armanceke wan hebû, ew jî rizgarbûna gel bû. Ji bo berjewendiyên xwe serî li tu riyan nedan. Fikra wan, tenê pêşeroja welat bû.”

‘Îşkenceyên giran bi wan jî dikirin’

Piştî ku Alî sewqî zîndana Amedê hate kirin jî, zor û zextên li ser malbatê zêde bûn. Her ku malbat diçe ziyareta wî, ew roj bo wan wek îşkenceyê derbas dibe. Çîçek wê demê jî wiha nerazîbûn nîşan da: “Her dor bi têl hatibû dorpêçkirin. Me encax li hember, hevdu didît. Ew jî bi qasî çend deqeyan. Dengê me jî baş nadiçû wî. Ji bo vê jî nedixwest ku em biçin ziyareta wî. Çimkî dema ku ew dianîn ziyaretê, îşkenceyên giran bi wan jî dikirin. Her ku dianîn cem me, heya ber derî îşkence li wan dikirin. Ewqas îşkence jî dît, lê tu sûc qebûl nekir. Ji armanca xwe qet şaş nebûn. Piştî îşkence û zextên mezin jî, bi hevalên xwe re biryar girtin û dest bi greva birçîbûnê ya mirinê kirin. Gelek hevalên xwe jî bi îfadeyên xwe ji dardakirinê xilas kiribû. Alî Çîçek ji bo welat ji me re rûmet û şerefek mezin hişt. Ji bo welat û milletê xwe têkoşiya û mir. Çalakî û jiyana wî, ji bo me şermek nîne. Ji bo me ew û jiyana wî, şerefeke mezin e. Lazim e ku têkoşîna wan bidome û heta dawî lê xwedê derkevin. Min navê wî li zarokê xwe kir. Alî Çîçekek çû, lê yek din hat. Alî Çîçek hê dijî.”

‘Xwarin nadixwar’

Xwîşka Çîçek Ayşe Bîke jî anî ziman ku Alî ji zorakatiya xwe de gelekî biaqil û wêrek bûye. Bîke wiha got: “Wêrekiya wî, mînakek bû. Bi hevalê xwe ve pir girêdayî bû. Carekê hatibû mal, min jî ji wî re xwarin amade kir. Lê belê wî xwarin nexwar. Wê çaxe gotibû ‘çawa hevalên min li derve birçî bin ez jî li vir xwarin bixwim’ û tenê nan xwar. Ji doza xwe re pir rast bû. Bi dozê ve girêdayî bu. Ji her alî ve biser diket. Wan ji bo gel û welatê xwe liberxwe dan û bi rûmeta xwe jî jiyana xwe ji destdan.”

ÎSMAÎL YILDIZ/ DÎHA/EDENE



Li Mexmûrê merasima bîranînê

Li Wargeha Penaberan a Mexmûrê ji bo bîranîna pêşengên tevgera azadiya gelê Kurd **** Mehmet Hayrî Durmuş, Kemal Pîr, Akif Yilmaz û Alî Çîçek li wargeha Penaberan Mexmûr merasimek bîranînê hat li darxistin. Merasima bîranînê doh danê sibê saet di 08.00 de li Saziya Malbatên şehîdan a Mexmûr dest pêkir. Pêşengên tevgera azadiya gelê Kurd Mehmet Hayrî Durmuş, Kemal Pîr, Akif Yilmaz û Alî Çîçek di 25 salvegera çalakiya rojiya mirinê ya mezin de li wargeha penaberan Mexmûr bi toreneke girseyî hatin bîranîn. Merasima ku bi sedan şêniyên wargehê beşdarbûn, ji aliyê Meclisa Gel a Demokratîk ve hat organîzekirin. Di merasima bîranînê de li ser wate û girîngiya çalakî û kesayeta têkoşerên Kurd Mehmet Hayrî Durmuş, Kemal Pîr, Akif Yilmaz û Alî Çîçek axaftin hatin kirin. Di merasimê de ji endamên Meclisa Gel Cemal Cizîrî axaftinek kir û bal kişand ser girîngiya çalakiya rojiya mirinê ya pêşengên PKK û berxwedana wan a divê pêvajoyê de weke bingeha serkeftina tekoşîna azadiya gelê kurd bi nav kir.

‘Têkoşîna zîndanê ser bilindin’

Cemal Cizirî berxwedana ku li girtîgehên Amedê ji aliyê têkoşerên PKK ve hatî dayîn de weke bi hêzkirin, mezinkirina bawerî û havên girtina têkoşîna azadiya gelê kurd bi nav kir û wiha dirêjî da axaftina xwe: “Di serî de em pêşengên têkoşîna gelê kurd û berxwedana wan a ku ji bo me gelê kurd bûye nîşaneya serkeftin, bawerî û jêdera hêzê birêz û minet bi bîrtînin. Di demek ku dijmin bi her awayî êrişî tekoşerên kurd û tevgera PKK dikir û dixwst baweriyê bişkîne, di zîndanan de îradeya şoreşgerên kurd bişkîne û radest bigre, hêviya gelê me ya bi azadiyê cardin hilweşîne, van hevalan bi berxwedana xwe ya bêhempa bersiva herî xurt dan. Di zîndanan de biryar, hêz, bawerî û mezinbûna îdeolojiya PKK bi berxwedana van hevalan a rexmî hemû êrişên hovane yên dijmin misoger kir ku PKK ne tevgerek asayî ye û radest nayê girtin. Lewma xeleka berxwedanê ya bi çalakiya rêheval Mazlum Dogan re dest pêkir, di tekoşîna me de pêvajoya tekoşîna li hember dijmin a herî xurt û xwedî baweriyek ji pola ye. bi girtina pêşengên PKK re şikandin, perçiqandin û radestgirtina îradeya gelê kurd hatibû armanc kirin. Lê piştî berxwedana zîndanan û milîtaniya mezin a van hevalan, ew armancên dijmin vala derketin, gelê kurd bi bawerî û îradeyek hîn mezintir bi destxist û bawerî da hêz û tekoşîna PKK. Lewma pêngavên ku piştî van berxwedana hatin avêtin mirov dikare bêje encama ked, bawerî û mezinbûna îradeya van tekoşerên mezine. Ji ber divê demê de bi dehan rêxistin, partî û bi sedan şoreşgerên ku Tirkiyê hebûn li hember van êrişên hovane yên dewletê li berxwe nedan û radestbûn, ji wan gelek tasfiye bûn. Lê PKK ji vê derê hêz, bawerî û biryara tekoşîn bilindkirinê girt, piştgiriya gel zêde bû, baweriya azadiyê xurt bû û tekoşîna PKK li ser vî bingehî pêşket û gihişt roja îro. Ev rihê mezin ê berxwedana Apogerî heta îro tekoşîna her ku çû mezin kir û ev rih bû rêgez û pîvanek esasî yê tekoşeriya Kurd.” Piştî axaftina Cizirî, drûşmên; “Şehîd namirin” hatin berzkirin û merasim bi dawî bû.

__________________

| Üye İmzalarını Görmek İçin Buraya Tıklayarak Kayıt Olabilirsiniz. |

agrili-serhat

Roja me hêvîya welatê meye!!
Sehîdên me rumeta pêseroja mene..!!..

spas heval...

__________________

Cıwann

__________________