Pir kesan dîtin keramet û eser
Ji xwendina mewlûda sultanê beşer
Her wekî hatîye gotin bê hîsab
Lê neşîm bêjim tâdwîlê Kîtab
Qedrê mewlûdê nizanim bêjim ez
Li yek hişyarbin dane bête cerge bez
Ger divêtin hun ji agir bibin felat
Bi esq û sewq hun bibêjin es-selat
Girtî yek qebza ji nura xwe xweda
Gotî wê kûnî hebîbê Ehmeda
Hêj ne erş û ferş û kûrsî û qalem
Hêj ne lewh û enbîyayê muhteşem
Salîha tesbîh kirî nûra şikerf
Şeş miet elf û çihar û bîst û elf
Paşî bo wî çêkirin duwazdeh hîcab
Her yekî xweştir ji yâdî der hîsap
Qudret û ta’zîm û mînnet merhemet
Hem sa’âdet hem keramet menzîlet
Hem hîdayet hem nûbuwet rif’ete
Ta’ate yazdeh şefa’et temmete
Her yekî westabû têde çendî Sal
Lê’adet me sipare ilmê lâyezal
Her yekî tesbîhekî xas û cudâ
Daîmâ tesbîhê xwendin bo xwedâ
Paşî avête çihar behrê mezin
Wî xwedayê lâyezalê ins û cin
Kaynak: Bydigi Forum http://www.bydigi.net/helbesten-kurdi/56232-melaye-bate-1417-1491-ji-edebiyata-kurdi-ya-klasik-2.html#post488302
Behrê nûsret sanî behrê merhemet
Behrê qûdret behrê îrfan în hemet
Çûn ji behrê merhemet ew hate der
Qetre jê werya bi îlham ev qeder
Sed hezar û hem çihar û bîst û elf
Her yekî bû nebîyê dil şikerf
Paşî wî çêkir nûra nâmûwer
Cewherek lê kir nazer ew bû dûker
Nisfê ewwel dayî çavê heybetê
Nisfê sanî dayî çavê şefqetê
Hem kelî ew behr û kef da û dûxan
Kef buye erd û hem dûxan bu asîman
Nivîka di çêkirin çarî çîz
Erş û kursî û qelem lewhe temîz
Hate emrê padîşahê lâyezel
Malikê mûlkê celîlê zûc-celal
Ya qelem binvîs bi emrê padîşah
Ez çi binvîsim bi ferman ya îlah
Qale uktûb lâ îlah illâ ene
Hem muhemmed qasidê emrê mine
Sacîdû bê hiş kirî sed salî dî
Ser hîlîne got îlahî seyyîdî
Ez dizanim lâ îlâh îllâ tûwî
Ew muhemmed hemberî ismek bûwî
Kêjke ya sultanê ba cud û kerem
Padîşahê sermedê got ya qelem
Ger nebûya ew muhemmed lewh û erş
Min ne tânîne wucûdê ta bi ferş
Ney tû ney cennet û narê mezin
Cûmle eşya min ji bo wî çêkirin
Mûhbetê hingavtî şeq bû ew qelem
Ma li ser lewhê nivîsî dem bi dem
Serxwoş û şûkranê wî navê şêrîn
Paşî ba îlhamê rabb-ûl alemîn
Gotî ewwel ya muhemmed es-selam
Hem eleyke gotî rabbî lâyenam
Da cewaben an hebîbê izzetê
We eleyke es-selam û rehmetê
Bûye sûnnet lew selam û radd û ferd
Cûmle ehwal paşî hingî kirne erd
Wî nivîsî pêkve ûmmet qencîkâr
Cennetî û asîyan dê biçne nâr