di neynika dilê xwe de
li nav qermîçokên
eniya xwe
pêrgî jana xerîbiyê têm
pira hêviya min
ya li navbera berbangê
û asoyê
hilweşandin
toza bîranînên
lanet bûyî
bi kefa mistan
bi ser min de
daweşandin
mayînên bagêje
di mêjiyê min de
teqandin
nikarim
xwe ji pencên
kurtepista zimanê deyûzan
biparêzim dayê
çavsorî
hesûdî
û zikreşiya mirovên çeqel
bîr û baweriyê
li min diqurifînin
jiyanek zindî mirî
li min sîwar kirin
di jiyana talanbûyî
û giyanê xwe de
bû me qulingê koçeber
ji ber awirên şermok
hîssa tawanbariyê
û evîndariyê
bêhn li min diçikê
pişt li min xûz dibê
dil li min zîz dibê
di nav êş
hêrs û tirs
û bêdengiya xwe de
difetisim
wekî ku ez
ne ji te
ji zikê janê çêbû bûm
êşan
bi awirên zexelane
ez ji paş ve
xençer kirim
hevsarê xemgîniyê
xistin stûyê
hêviyên min
û şewqa fanosa
pêşeroja min
li min tefandin
dayê
ez niha
ji piyala hesretkêşan
keserkêşan
û serxweşan
hêstirên dilê te
vedixwim
û her roj
bi zindîbûna xwe re
dimirim
li ber dîwarên
kolanên hinavê min
yên bênavnîşan
kêlê gora min datînin

09.06.2005

Stockholm