Mem'i zindandan çıkarıp serbest bırakması için Mir'in yanına gitmeye hazırlanan Tacdîn, Çeko ve Arif'in Üstad Xanî tarafından görüşleri böyle dile getiriliyor:
Gurzan bihejîn riman bibazîn
Ev renge Memê ji Mîr bixwazîn
(Gürzleri sallayalım,mızrakları öne sürelim
Gidip Mir'den Mem'i bu şekilde isteyelim)
Xanî keskin bir hisle ve benzetmelerle bezenmiş bir tasvirle aşkın bir tanımını vermek istediğinde, bunu doğurduğu sonuçları gösteren müzikal ahenkli kelimelerle yapmaktadır:
Bê cerhe û qerhe û birîn e
Navê li wî derdî her evîn e
(Yarasız, çıbansız ve yarıksızdır
Sadece 'aşk' o derdin adıdır)
Üstad Xanî sırf sanat olsun diye kafiyeye başvurmamakta, belki aynı beytin iki mısrasında birbirine karşılık gelen kelimelerde kulağa hoş gelen müziksel bir seçim ve yenilik yapmak için bu kafiye türüne yönelmektedir:
Kes nîne ne talibê cemalê
Kes nîne ne talibê wîsalê
(Güzelliğin taliplisi olmayan kimse yoktur
Vuslatın taliplisi olmayan kimse yoktur)
Qeda te hebandî bo te dar e
Zulfa te civandî ew qenar e
(sevdiğin yarin boyu sana dar ağacıdır
seni kamburlaştıran zülüf et çengelidir)
|