aşiret olgusunu;
iyiye kullanırsan iyidir, kötüye kullanırsan kötüdür..
şu bir gerçek ki; bu millet (kürt halkı) yüz yıllar ve hatta bin yıldır esaret ve mahkumiyet altında.. dili yasaklanmış.. kültürü hor görülmüş.. hep aldatılmış.. ama tüm bunlara rağmen binlerce yıldır ne dilini unutmuş ne de kültürünü.. böyle asil bir milleti tarih az kaydeder!
peki bu değerleri muhafaza altına alan koruyucu kalkan nedir? bana göre kürtlerdeki aşiretsel yapıdır! aşiret düzeyindeki makro birlik be bütünlük, bu değerlerin bu yüzyıla kadar gelmesini sağlamıştır..bu cihatten aşiretçilkik iyidir ve korunması gereken bir olgudur..
lakin şu an bulunduğumuz noktada, yani 21.yy'da artık bireysel haklar, bireysel teşebbüsler, bireysel sorumluluklar ön plana çıkmıştır. yani artık insanlık aleminde geçerli olan akçe bireyselciliktir. işbu açıdan meseleye bakınca aşiret yapısı içindeki toplulukla / sürüyle hareket etme psikolojisi evrensel kaidelere pek uymamaktadır.
zaman, artık aşiret ve aşiretçilik zamanı değilidir. aşiretçilik, tüm topluluklarda olduğu gibi, kürtlerde de geçirilmesi gereken bir evre idi ve artık bu evre bitmeli.. aşiretçilikten millet olma evresine geçilmeli.. şunu da samimi bir üzüntü ile ifade etmeliyim ki, maalesef biz kürtlerde aşiretçilk evresi, diğer milletlere nazarani, olması gerekenden çok daha fazla uzun sürmüştür..
sen ne dersin?
|